Shabad #17468 · Amrit Keertan
ਵਹਿ ਉਪਜਿਓ ਚੇਲਾ ਮਰਦ ਕਾ ਮਰਦਾਨ ਸਦਾਏ
Vehi Oupajiou Chelaa Murudh Kaa Murudhaan Sudhaaee U · Bhai Gurdas
ਵਹਿ ਉਪਜਿਓ ਚੇਲਾ ਮਰਦ ਕਾ ਮਰਦਾਨ ਸਦਾਏ ।
vahi upjiō chēlā marad kā mardān sadāē .
वहि उपजिओ चेला मरद का मरदान सदाए ।
ਜਿਨਿ ਸਭ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਕਉ ਜੀਤ ਕਰਿ ਨੀਸਾਨ ਝੁਲਾਏ ।
jini sabh prithvī kau jīt kari nīsān jhulāē .
जिनि सभ प्रिथवी कउ जीत करि नीसान झुलाए ।
ਤਬ ਸਿੰਘਨ ਕਉ ਬਖਸ ਕਰਿ ਬਹੁ ਸੁਖ ਦਿਖਲਾਏ ।
tab siṅghan kau bakhas kari bahu sukh dikhlāē .
तब सिंघन कउ बखस करि बहु सुख दिखलाए ।
ਫਿਰ ਸਭ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਕੇ ਊਪਰੇ ਹਾਕਮ ਠਹਿਰਾਏ ।
phir sabh prithvī kē ūprē hākam ṭhahirāē .
फिर सभ प्रिथवी के ऊपरे हाकम ठहिराए ।
ਤਿਨਹੂਂ ਜਗਤ ਸੰਭਾਲ ਕਰਿ ਆਨੰਦ ਰਚਾਏ ।
tinhūṃ jagat sambhāl kari ānand rachāē .
तिनहूं जगत संभाल करि आनंद रचाए ।
ਤਹ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਅਕਾਲ ਕਉ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਏ ।
tah simri simri akāl kau hari hari gun gāē .
तह सिमरि सिमरि अकाल कउ हरि हरि गुन गाए ।
ਵਾਹ ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਗ਼ਾਜ਼ੀ ਸਬਲ ਜਿਨਿ ਸਿੰਘ ਜਗਾਏ ।
vāh guru gōbind ġāzī sabal jini siṅgh jagāē .
वाह गुरु गोबिंद ग़ाज़ी सबल जिनि सिंघ जगाए ।
ਤਬ ਭਇਓ ਜਗਤ ਸਭ ਖਾਲਸਾ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਾਏ ।
tab bhaiō jagat sabh khālsā manmukh bharmāē .
तब भइओ जगत सभ खालसा मनमुख भरमाए ।
ਇਉਂ ਉਠਿ ਭਬਕੇ ਬਲ ਬੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਚਮਕਾਏ ।
iuṃ uṭhi bhabkē bal bīr siṅgh shasatr chamkāē .
इउं उठि भबके बल बीर सिंघ शसत्र चमकाए ।
ਤਬ ਸਭ ਤੁਰਕਨ ਕਉ ਛੇਦ ਕਰਿ ਅਕਾਲ ਜਪਾਏ ।
tab sabh turkan kau chhēd kari akāl japāē .
तब सभ तुरकन कउ छेद करि अकाल जपाए ।
ਸਭ ਛਤ੍ਰਪਤੀ ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਹਤੇ ਕਹੂੰ ਟਿਕਨਿ ਨ ਪਾਏ ।
sabh chhatrpatī chuni chuni hatē kahūṃ ṭikni na pāē .
सभ छत्रपती चुनि चुनि हते कहूं टिकनि न पाए ।
ਤਬ ਜਗ ਮੈ ਧਰਮ ਪਰਗਾਸਿਓ ਸਚੁ ਹੁਕਮ ਚਲਾਏ ।
tab jag mai dharam pargāsiō sachu hukam chalāē .
तब जग मै धरम परगासिओ सचु हुकम चलाए ।
ਯਹ ਬਾਰਹ ਸਦੀ ਨਿਬੇੜ ਕਰਿ ਗੁਰੂ ਫਤੇ ਬੁਲਾਏ ।
yah bārah sadī nibēṛ kari gurū phatē bulāē .
यह बारह सदी निबेड़ करि गुरू फते बुलाए ।
ਤਬ ਦੁਸਟ ਮਲੇਛ ਸਹਿਜੇ ਖਪੇ ਛਲ ਕਪਟ ਉਡਾਏ ।
tab dusaṭ malēchh sahijē khapē chhal kapaṭ uḍāē .
तब दुसट मलेछ सहिजे खपे छल कपट उडाए ।
ਇਉਂ ਹਰਿ ਅਕਾਲ ਕੇ ਹੁਕਮ ਸੋਂ ਰਣ ਜੁਧ ਮਚਾਏ ।
iuṃ hari akāl kē hukam sōṃ raṇ judh machāē .
इउं हरि अकाल के हुकम सों रण जुध मचाए ।
ਤਬ ਕੂਦੇ ਸਿੰਘ ਭੁਜੰਗੀਏ ਦਲ ਕਟਕ ਉਡਾਏ ।
tab kūdē siṅgh bhujṅgīē dal kaṭak uḍāē .
तब कूदे सिंघ भुजंगीए दल कटक उडाए ।
ਇਉਂ ਫਤੇ ਭਈ ਜਗ ਜੀਤ ਕਰਿ ਸਚੁ ਤਖਤ ਰਚਾਏ ।
iuṃ phatē bhaī jag jīt kari sachu takhat rachāē .
इउं फते भई जग जीत करि सचु तखत रचाए ।
ਬਹੁ ਦੀਓ ਦਿਲਾਸਾ ਜਗਤ ਕੋ ਹਰਿ ਭਗਤ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ।
bahu dīō dilāsā jagat kō hari bhagat driṛāē .
बहु दीओ दिलासा जगत को हरि भगत द्रिड़ाए ।
ਤਬ ਸਭ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਸੁਖੀਆ ਭਈ ਦੁਖ ਦਰਦ ਗਵਾਏ ।
tab sabh prithvī sukhīā bhaī dukh darad gavāē .
तब सभ प्रिथवी सुखीआ भई दुख दरद गवाए ।
ਫਿਰ ਸੁਖ ਨਿਹਚਲ ਬਖਸਿਓ ਜਗਤ ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਚੁਕਾਏ ।
phir sukh nihchal bakhsiō jagat bhai trās chukāē .
फिर सुख निहचल बखसिओ जगत भै त्रास चुकाए ।
ਗੁਰਦਾਸ ਖੜਾ ਦਰ ਪਕੜਿ ਕੈ ਇਉਂ ਉਚਰਿ ਸੁਣਾਏ ।
gurdās khaṛā dar pakṛi kai iuṃ ucri suṇāē .
गुरदास खड़ा दर पकड़ि कै इउं उचरि सुणाए ।
ਹੇ ਸਤਿਗੁਰ ਜੰਜਾਲ ਤੇ ਮੁਹਿ ਮੁਹਿ ਲੇਹੁ ਛਡਾਏ ।
hē satigur jañjāl tē muhi muhi lēhu chhaḍāē .
हे सतिगुर जंजाल ते मुहि मुहि लेहु छडाए ।
ਜਬ ਹਉਂ ਦਾਸਨ ਕੋ ਦਾਸਰਾ ਗੁਰ ਟਹਿਲ ਕਮਾਏ ।
jab hauṃ dāsan kō dāsrā gur ṭahil kamāē .
जब हउं दासन को दासरा गुर टहिल कमाए ।
ਤਬ ਛੂਟੈ ਬੰਧਨ ਸਕਲ ਫੁਨ ਫਿਰਿ ਨਰਕਿ ਨ ਜਾਏ ।
tab chhūṭai bandhan sakal phun phiri narki na jāē .
तब छूटै बंधन सकल फुन फिरि नरकि न जाए ।
ਹਰਿ ਦਾਸਾਂ ਚਿੰਦਿਆ ਸਦ ਸਦਾ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾ ।
hari dāsāṃ chindiā sad sadā gur saṅgti mēlā .
हरि दासां चिंदिआ सद सदा गुर संगति मेला ।
ਵਾਹ ਵਾਹ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ॥ ੧੯ ॥
vāh vāh gōbind siṅgh āpē guru chēlā ॥ 19 ॥
वाह वाह गोबिंद सिंघ आपे गुरु चेला ॥ १९ ॥