Shabad #17463 · Vaaran
ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਰਾਤ ਸਰਾਈਂ ਵਸਿਆ
Vaat Vutaa-oo Raath Suraa-ee Vasi-aa · Bhai Gurdas
ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਰਾਤ ਸਰਾਈਂ ਵਸਿਆ॥
vāṭ vaṭāū rāt sarāīṃ vasiā॥
वाट वटाऊ रात सराईं वसिआ॥
A wayfarer, on the way halted in an inn.
ਉਠ ਚਲਿਆ ਪਰਭਾਤ ਮਾਰਗ ਦਸਿਆ॥
uṭh chaliā parbhāt mārag dasiā॥
उठ चलिआ परभात मारग दसिआ॥
Then moved forward on the told path.
ਨਾਹਿ ਪਰਾਈ ਤਾਤ ਨ ਚਿਤ ਰਹਸਿਆ॥
nāhi parāī tāt na chit rahsiā॥
नाहि पराई तात न चित रहसिआ॥
He neither got envious with anyone nor did he get infatuated by any.
ਮੁਏ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤ ਵਿਵਾਹਿ ਨ ਹਸਿਆ॥
muē na puchhai jāt vivāhi na hasiā॥
मुए न पुछै जात विवाहि न हसिआ॥
He neither asked the caste (identity) of any dying person nor he felt any delight witnessing the marriage ceremonies etc.
ਦਾਤਾ ਕਰੈ ਜੁ ਦਾਤ ਨ ਭੁਖਾ ਤਸਿਆ॥
dātā karai ju dāt na bhukhā tasiā॥
दाता करै जु दात न भुखा तसिआ॥
He happily accepted gifts of the Lord and never remained hungry or thirsty.
ਗੁਰਮੁਖ ਸਿਮਰਣ ਵਾਤ ਕਵਲ ਵਿਗਸਿਆ ॥੫॥
gurmukh simraṇ vāt kaval vigsiā ॥5॥
गुरमुख सिमरण वात कवल विगसिआ ॥५॥
The lotus face of the gurmukh always remains in blossom due to continuous remembrance of the Lord.

