ਢਾਢੀ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਖਸਮੈ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

ਪਉੜੀ ॥

pauṛī ॥

पउड़ी ॥

Pauree:

ਢਾਢੀ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਖਸਮੈ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

ḍhāḍhī tis nō ākhīai ji khasmai dharē piāru ॥

ढाढी तिस नो आखीऐ जि खसमै धरे पिआरु ॥

He alone is called a minstrel, who enshrines love for his Lord and Master.

ਦਰਿ ਖੜਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

dari khaṛā sēvā karē gur sabadī vīchāru ॥

दरि खड़ा सेवा करे गुर सबदी वीचारु ॥

Standing at the Lord's Door, he serves the Lord, and reflects upon the Word of the Guru's Shabad.

ਢਾਢੀ ਦਰੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ਸਚੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

ḍhāḍhī daru gharu pāisī sachu rakhai ur dhāri ॥

ढाढी दरु घरु पाइसी सचु रखै उर धारि ॥

The minstrel attains the Lord's Gate and Mansion, and he keeps the True Lord clasped to his heart.

ਢਾਢੀ ਕਾ ਮਹਲੁ ਅਗਲਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

ḍhāḍhī kā mahlu aglā hari kai nāi piāri ॥

ढाढी का महलु अगला हरि कै नाइ पिआरि ॥

The status of the minstrel is exalted; he loves the Name of the Lord.

ਢਾਢੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿ ॥੧੮॥

ḍhāḍhī kī sēvā chākrī hari japi hari nistāri ॥18॥

ढाढी की सेवा चाकरी हरि जपि हरि निसतारि ॥१८॥

The service of the minstrel is to meditate on the Lord; he is emancipated by the Lord. ||18||