ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਭ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਜਗ ਮਾਹਿੰ ਪਠਾਯਾ॥

ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਭ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਜਗ ਮਾਹਿੰ ਪਠਾਯਾ॥

suṇī pukār dātār prabh gur nānak jag māhiṃ paṭhāyā॥

सुणी पुकार दातार प्रभ गुर नानक जग माहिं पठाया॥

The benefactor Lord listened to the cries (of humanity) and sent Guru Nanak to this world.

ਚਰਨ ਧੋਇ ਰਹਿਰਾਸ ਕਰ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਾਂ ਪੀਲਾਯਾ॥

charan dhōi rahirās kar charnāmrit sikkhāṃ pīlāyā॥

चरन धोइ रहिरास कर चरनाम्रित सिॱखां पीलाया॥

He washed His feet, eulogised God and got his Disciples drink the ambrosia of his feet.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਕਲਿਜੁਗ ਅੰਦਰ ਇਕ ਦਿਖਾਯਾ॥

pārbraham pūran braham kalijug andar ik dikhāyā॥

पारब्रहम पूरन ब्रहम कलिजुग अंदर इक दिखाया॥

He preached in this darkage (kaliyug) that, saragun (Brahm) and nirgun (Parbrahm) are the same and identical.

ਚਾਰੈ ਪੈਰ ਧਰੰਮ ਦੇ ਚਾਰ ਵਰਨ ਇਕ ਵਰਨ ਕਰਾਯਾ॥

chārai pair dharamm dē chār varan ik varan karāyā॥

चारै पैर धरंम दे चार वरन इक वरन कराया॥

Dharma was now established on its four feet and all the four castes (through fraternal feeling) were converted into one caste (of humanity).

ਰਾਣਾ ਰੰਕ ਬਰਾਬਰੀ ਪੈਰੀਂ ਪਵਣਾ ਜਗ ਵਰਤਾਯਾ॥

rāṇā raṅk barābrī pairīṃ pavṇā jag vartāyā॥

राणा रंक बराबरी पैरीं पवणा जग वरताया॥

Equating the poor with the prince, he spread the etiquette of humbly touching the feet.

ਉਲਟਾ ਖੇਲ ਪਿਰੰਮ ਦਾ ਪੈਰਾਂ ਉਪਰ ਸੀਸ ਨਿਵਾਯਾ॥

ulṭā khēl piramm dā pairāṃ upar sīs nivāyā॥

उलटा खेल पिरंम दा पैरां उपर सीस निवाया॥

Inverse is the game of the beloved; he got the egotist high heads bowed to feet.

ਕਲਿਜੁਗ ਬਾਬੇ ਤਾਰਿਆ ਸੱਤਨਾਮ ਪੜ੍ਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਾਯਾ॥

kalijug bābē tāriā sattnām paṛh mantr suṇāyā॥

कलिजुग बाबे तारिआ सॱतनाम पड़्ह मंत्र सुणाया॥

Baba Nanak rescued this dark age (kaliyug) and recited ‘satinam’ mantr for one and all.

ਕਲਿ ਤਾਰਣ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਆਯਾ ॥੨੩॥

kali tāraṇ gur nānak āyā ॥23॥

कलि तारण गुर नानक आया ॥२३॥

Guru Nanak came to redeem the kaliyug.