ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

ਮ: ੩ ॥

m: 3 ॥

म: ३ ॥

Third Mehl:

ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

saphliō satiguru sēviā dhannu janmu parvāṇu ॥

सफलिओ सतिगुरु सेविआ धंनु जनमु परवाणु ॥

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; blessed and acceptable is such a life.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਇਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥

jinā satiguru jīvdiā muiā na visrai sēī purakh sujāṇ ॥

जिना सतिगुरु जीवदिआ मुइआ न विसरै सेई पुरख सुजाण ॥

Those who do not forget the True Guru, in life and in death, are truly wise people.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

kulu udhārē āpaṇā sō janu hōvai parvāṇu ॥

कुलु उधारे आपणा सो जनु होवै परवाणु ॥

Their families are saved, and they are approved by the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਏ ਜੀਵਦੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮਿ ਮਰਾਹਿ ॥

gurmukhi muē jīvdē parvāṇu hahi manmukh janmi marāhi ॥

गुरमुखि मुए जीवदे परवाणु हहि मनमुख जनमि मराहि ॥

The Gurmukhs are approved in death as in life, while the self-willed manmukhs continue the cycle of birth and death.

ਨਾਨਕ ਮੁਏ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

nānak muē na ākhīhi ji gur kai sabdi samāhi ॥2॥

नानक मुए न आखीअहि जि गुर कै सबदि समाहि ॥२॥

O Nanak, they are not described as dead, who are absorbed in the Word of the Guru's Shabad. ||2||