ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਰੋਆਇਆ ॥

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੧ ॥

salōku ma: 1 ॥

सलोकु म: १ ॥

Shalok, First Mehl:

ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਰੋਆਇਆ ॥

sahṃsar dān dē indru rōāiā ॥

सहंसर दान दे इंद्रु रोआइआ ॥

Branded with a thousand marks of disgrace, Indra cried in shame.

ਪਰਸ ਰਾਮੁ ਰੋਵੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

paras rāmu rōvai ghari āiā ॥

परस रामु रोवै घरि आइआ ॥

Paras Raam returned home crying.

ਅਜੈ ਸੁ ਰੋਵੈ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥

ajai su rōvai bhīkhiā khāi ॥

अजै सु रोवै भीखिआ खाइ ॥

Ajai cried and wept, when he was made to eat the manure he had given, pretending it was charity.

ਐਸੀ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

aisī dargah milai sajāi ॥

ऐसी दरगह मिलै सजाइ ॥

Such is the punishment received in the Court of the Lord.

ਰੋਵੈ ਰਾਮੁ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥

rōvai rāmu nikālā bhaiā ॥

रोवै रामु निकाला भइआ ॥

Rama wept when he was sent into exile,

ਸੀਤਾ ਲਖਮਣੁ ਵਿਛੁੜਿ ਗਇਆ ॥

sītā lakhmaṇu vichhuṛi gaiā ॥

सीता लखमणु विछुड़ि गइआ ॥

And separated from Sita and Lakhshman.

ਰੋਵੈ ਦਹਸਿਰੁ ਲੰਕ ਗਵਾਇ ॥ ਜਿਨਿ ਸੀਤਾ ਆਦੀ ਡਉਰੂ ਵਾਇ ॥

rōvai dahsiru laṅk gavāi ॥ jini sītā ādī ḍaurū vāi ॥

रोवै दहसिरु लंक गवाइ ॥ जिनि सीता आदी डउरू वाइ ॥

The ten-headed Raawan, who stole away Sita with the beat of his tambourine, wept when he lost Sri Lanka.

ਰੋਵਹਿ ਪਾਂਡਵ ਭਏ ਮਜੂਰ ॥ ਜਿਨ ਕੈ ਸੁਆਮੀ ਰਹਤ ਹਦੂਰਿ ॥

rōvahi pāṇḍav bhaē majūr ॥ jin kai suāmī rahat hadūri ॥

रोवहि पांडव भए मजूर ॥ जिन कै सुआमी रहत हदूरि ॥

The Paandavas once lived in the Presence of the Lord; they were made slaves, and wept.

ਰੋਵੈ ਜਨਮੇਜਾ ਖੁਇ ਗਇਆ ॥

rōvai janmējā khui gaiā ॥

रोवै जनमेजा खुइ गइआ ॥

Janmayjaa wept, that he had lost his way.

ਏਕੀ ਕਾਰਣਿ ਪਾਪੀ ਭਇਆ ॥

ēkī kārṇi pāpī bhaiā ॥

एकी कारणि पापी भइआ ॥

One mistake, and he became a sinner.

ਰੋਵਹਿ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਪੀਰ ॥

rōvahi sēkh masāik pīr ॥

रोवहि सेख मसाइक पीर ॥

The Shaykhs, Pirs and spiritual teachers weep;

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਮਤੁ ਲਾਗੈ ਭੀੜ ॥

anti kāli matu lāgai bhīṛ ॥

अंति कालि मतु लागै भीड़ ॥

At the very last instant, they suffer in agony.

ਰੋਵਹਿ ਰਾਜੇ ਕੰਨ ਪੜਾਇ ॥

rōvahi rājē kann paṛāi ॥

रोवहि राजे कंन पड़ाइ ॥

The kings weep - their ears are cut;

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਗਹਿ ਭੀਖਿਆ ਜਾਇ ॥

ghari ghari māghi bhīkhiā jāi ॥

घरि घरि मागहि भीखिआ जाइ ॥

They go begging from house to house.

ਰੋਵਹਿ ਕਿਰਪਨ ਸੰਚਹਿ ਧਨੁ ਜਾਇ ॥

rōvahi kirpan sañchhi dhanu jāi ॥

रोवहि किरपन संचहि धनु जाइ ॥

The miser weeps; he has to leave behind the wealth he has gathered.

ਪੰਡਿਤ ਰੋਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਗਵਾਇ ॥

paṇḍit rōvahi giānu gavāi ॥

पंडित रोवहि गिआनु गवाइ ॥

The Pandit, the religious scholar, weeps when his learning is gone.

ਬਾਲੀ ਰੋਵੈ ਨਾਹਿ ਭਤਾਰੁ ॥

bālī rōvai nāhi bhatāru ॥

बाली रोवै नाहि भतारु ॥

The young woman weeps because she has no husband.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

nānak dukhīā sabhu saṃsāru ॥

नानक दुखीआ सभु संसारु ॥

O Nanak, the whole world is suffering.

ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੋਈ ਜਿਣਿ ਜਾਇ ॥

mannē nāu sōī jiṇi jāi ॥

मंने नाउ सोई जिणि जाइ ॥

He alone is victorious, who believes in the Lord's Name.

ਅਉਰੀ ਕਰਮ ਨ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ॥੧॥

aurī karam na lēkhai lāi ॥1॥

अउरी करम न लेखै लाइ ॥१॥

No other action is of any account. ||1||