ਰੇ ਮੂੜ੍‍ੇ ਤੂ ਕਿਉ ਸਿਮਰਤ ਅਬ ਨਾਹੀ ॥

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

sārag mahlā 5 ॥

सारग महला ५ ॥

Saarang, Fifth Mehl:

ਰੇ ਮੂੜ੍‍ੇ ਤੂ ਕਿਉ ਸਿਮਰਤ ਅਬ ਨਾਹੀ ॥

rē mūṛē tū kiu simrat ab nāhī ॥

रे मूड़्‍े तू किउ सिमरत अब नाही ॥

You fool, why are you not meditating on the Lord now?

ਨਰਕ ਘੋਰ ਮਹਿ ਉਰਧ ਤਪੁ ਕਰਤਾ ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਗੁਣ ਗਾਂਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

narak ghōr mahi uradh tapu karatā nimakh nimakh guṇ gāṃhī ॥1॥ rahāu ॥

नरक घोर महि उरध तपु करता निमख निमख गुण गांही ॥१॥ रहाउ ॥

In the awful hell of the fire of the womb, you did penance, upside-down; each and every instant, you sang His Glorious Praises. ||1||Pause||

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਭ੍ਰਮਤੌ ਹੀ ਆਇਓ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲਭਾਹੀ ॥

anik janam bhramtau hī āiō mānas janmu dulbhāhī ॥

अनिक जनम भ्रमतौ ही आइओ मानस जनमु दुलभाही ॥

You wandered through countless incarnations, until finally you attained this priceless human birth.

ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਛੋਡਿ ਜਉ ਨਿਕਸਿਓ ਤਉ ਲਾਗੋ ਅਨ ਠਾਂਹੀ ॥੧॥

garabh jōni chhōḍi jau niksiō tau lāgō an ṭhāṃhī ॥1॥

गरभ जोनि छोडि जउ निकसिओ तउ लागो अन ठांही ॥१॥

Leaving the womb, you were born, and when you came out, you became attached to other places. ||1||

ਕਰਹਿ ਬੁਰਾਈ ਠਗਾਈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਨਿਹਫਲ ਕਰਮ ਕਮਾਹੀ ॥

karahi burāī ṭhagāī dinu raini nihphal karam kamāhī ॥

करहि बुराई ठगाई दिनु रैनि निहफल करम कमाही ॥

You practiced evil and fraud day and night, and did useless deeds.

ਕਣੁ ਨਾਹੀ ਤੁਹ ਗਾਹਣ ਲਾਗੇ ਧਾਇ ਧਾਇ ਦੁਖ ਪਾਂਹੀ ॥੨॥

kaṇu nāhī tuh gāhaṇ lāgē dhāi dhāi dukh pāṃhī ॥2॥

कणु नाही तुह गाहण लागे धाइ धाइ दुख पांही ॥२॥

You thrash the straw, but it has no wheat; running around and hurrying, you obtain only pain. ||2||

ਮਿਥਿਆ ਸੰਗਿ ਕੂੜਿ ਲਪਟਾਇਓ ਉਰਝਿ ਪਰਿਓ ਕੁਸਮਾਂਹੀ ॥

mithiā saṅgi kūṛi lapṭāiō urjhi pariō kusmāṃhī ॥

मिथिआ संगि कूड़ि लपटाइओ उरझि परिओ कुसमांही ॥

The false person is attached to falsehood; he is entangled with transitory things.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਬ ਪਕਰਸਿ ਬਵਰੇ ਤਉ ਕਾਲ ਮੁਖਾ ਉਠਿ ਜਾਹੀ ॥੩॥

dharam rāi jab pakrasi bavrē tau kāl mukhā uṭhi jāhī ॥3॥

धरम राइ जब पकरसि बवरे तउ काल मुखा उठि जाही ॥३॥

And when the Righteous Judge of Dharma seizes you, O madman, you shall arise and depart with your face blackened. ||3||

ਸੋ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਂਹੀ ॥

sō miliā jō prabhū milāiā jisu masatki lēkhu likhāṃhī ॥

सो मिलिआ जो प्रभू मिलाइआ जिसु मसतकि लेखु लिखांही ॥

He alone meets with God, whom God Himself meets, by such pre-ordained destiny written on his forehead.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਨ੍‍ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੋ ਅਲਿਪ ਰਹੇ ਮਨ ਮਾਂਹੀ ॥੪॥੨॥੧੬॥

kahu nānak tin‍ jan balihārī jō alip rahē man māṃhī ॥4॥2॥16॥

कहु नानक तिन्‍ जन बलिहारी जो अलिप रहे मन मांही ॥४॥२॥१६॥

Says Nanak, I am a sacrifice to that humble being, who remains unattached within his mind. ||4||2||16||