ਰਣ ਮੇ ਜਾਇ ਨ ਕਬਹੂੰ ਭਾਜੈ ॥

ਰਣ ਮੇ ਜਾਇ ਨ ਕਬਹੂੰ ਭਾਜੈ ॥

raṇ mē jāi na kabahūṃ bhājai ॥

रण मे जाइ न कबहूं भाजै ॥

ਦ੍ਰਿੜ ਕਰ ਛਤ੍ਰੀ ਧਰਮ ਲੋ ਗਾਜੈ ॥

driṛ kar chhatrī dharam lō gājai ॥

द्रिड़ कर छत्री धरम लो गाजै ॥

ਸ਼ਸਤ੍ਰਹੀਨ ਇਹ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਈ ॥

shastrahīn ih kabahūṃ na hōī ॥

शसत्रहीन इह कबहूं न होई ॥

ਰਹਿਤਵੰਤ ਖਾਲਸ ਹੈ ਸੋਈ ॥

rahitvant khālas hai sōī ॥

रहितवंत खालस है सोई ॥

ਰਹਿਤ ਬਹਿਤ ਨ ਕਬਹੂੰ ਤਿਆਗੈ ॥

rahit bahit na kabahūṃ tiāgai ॥

रहित बहित न कबहूं तिआगै ॥

ਸਨਮੁਖ ਲਰੈ ਨ ਰਣ ਤੇ ਭਾਗੈ ॥

sanmukh larai na raṇ tē bhāgai ॥

सनमुख लरै न रण ते भागै ॥

ਕੁੱਠਾ ਹੁੱਕਾ ਚਰਸ ਤਮਾਕੂ ॥

kuṭṭhā hukkā charas tamākū ॥

कुॱठा हुॱका चरस तमाकू ॥

ਗਾਂਜਾ ਟੋਪੀ ਤਾੜੀ ਖਾਕੂ ॥

gāñjā ṭōpī tāṛī khākū ॥

गांजा टोपी ताड़ी खाकू ॥

ਇਨ ਕੀ ਓਰ ਨ ਕਬਹੂ ਦੇਕੈ ॥

in kī ōr na kabahū dēkai ॥

इन की ओर न कबहू देकै ॥

ਰਹਿਤਵੰਤ ਸੋ ਸਿੰਘ ਵਿਸੇਖੈ ॥

rahitvant sō siṅgh visēkhai ॥

रहितवंत सो सिंघ विसेखै ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਿਤ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥

vāhigurū nit bachan uchārē ॥

वाहिगुरू नित बचन उचारे ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੋ ਹਿਰਦੈ ਧਾਰੈ ॥

vāhigurū kō hirdai dhārai ॥

वाहिगुरू को हिरदै धारै ॥

ਆਗੇ ਆਵਤ ਸਿੰਘ ਜੁ ਪਵੈ ॥

āgē āvat siṅgh ju pavai ॥

आगे आवत सिंघ जु पवै ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਕੀ ਫਤੇ ਬੁਲਾਵੈ ॥

vāhigurū kī phatē bulāvai ॥

वाहिगुरू की फते बुलावै ॥

ਕੰਘਾ ਦੋਨੋ ਵਕਤ ਕਰ ਪਾਗ ਚੁਨੈ ਕਰ ਬਾਂਧਈ ॥

kaṅghā dōnō vakat kar pāg chunai kar bāndhī ॥

कंघा दोनो वकत कर पाग चुनै कर बांधई ॥

ਦਾਤਨ ਨੀਤ ਕਰੇਇ ਨਾ ਦੁਖ ਪਾਵੈ ਲਾਲ ਜੀ ॥

dātan nīt karēi nā dukh pāvai lāl jī ॥

दातन नीत करेइ ना दुख पावै लाल जी ॥

ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਜੋ ਨਹਿ ਨ੍ਹਾਵੈ ਬਿਨ ਜਪ ਪੜ੍ਹੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਜੁ ਖਾਵੈ ॥

ṭhaṇḍē pāṇī jō nahi nhāvai bin jap paṛhē prasād ju khāvai ॥

ठंडे पाणी जो नहि न्हावै बिन जप पड़्हे प्रसाद जु खावै ॥

ਬਿਨ ਰਹਿਰਾਸ ਸਮਾਂ ਜੋ ਖੋਵੈ ਕੀਰਤਨ ਪੜ੍ਹੇ ਬਿਨਾ ਜੋ ਸੋਵੈ ॥

bin rahirās samāṃ jō khōvai kīratan paṛhē binā jō sōvai ॥

बिन रहिरास समां जो खोवै कीरतन पड़्हे बिना जो सोवै ॥

ਚੁਗਲੀ ਕਰ ਜੋ ਕਾਜ ਬਿਗਾਰੈ ਧ੍ਰਿਗ ਤਿਸ ਜਨਮ ਜੁ ਧਰਮ ਬਿਸਾਰੈ ॥

chuglī kar jō kāj bigārai dhrig tis janam ju dharam bisārai ॥

चुगली कर जो काज बिगारै ध्रिग तिस जनम जु धरम बिसारै ॥

ਪ੍ਰਾਤਕਾਲ ਸਤਸੰਗ ਨ ਜਾਵੈ ਤਨਖਾਹਦਾਰ ਵਹ ਵਡਾ ਕਹਾਵੈ ॥

prātkāl satsaṅg na jāvai tankhāhdār vah vaḍā kahāvai ॥

प्रातकाल सतसंग न जावै तनखाहदार वह वडा कहावै ॥

ਸਤਸੰਗ ਜਾਇ ਕਰ ਚਿੱਤ ਡੁਲਾਵੈ ਹਰਿ ਯਸ ਸੁਨਤੇ ਬਾਤ ਚਲਾਵੈ ॥

satsaṅg jāi kar chitt ḍulāvai hari yas suntē bāt chalāvai ॥

सतसंग जाइ कर चिॱत डुलावै हरि यस सुनते बात चलावै ॥

ਨਿਰਧਨ ਦੇਖ ਨ ਪਾਸ ਬਹਾਵੈ ਸੋ ਤਨਖਾਹੀ ਮੂਲ ਕਹਾਵੈ ॥

nirdhan dēkh na pās bahāvai sō tankhāhī mūl kahāvai ॥

निरधन देख न पास बहावै सो तनखाही मूल कहावै ॥

ਕਥਾ ਕੀਰਤਨ ਮਨ ਨਹਿ ਲਾਵੈ ਸੰਤ ਸਿਖ ਕਉ ਬੁਰਾ ਅਲਾਵੈ ॥

kathā kīratan man nahi lāvai sant sikh kau burā alāvai ॥

कथा कीरतन मन नहि लावै संत सिख कउ बुरा अलावै ॥

ਨਿੰਦਾ ਜੂਆ ਹਿਰੈ ਜੁ ਮਾਲ ਮਹਾਂ ਦੁਖਾਵੈ ਤਿਸ ਕੋ ਕਾਲ ॥

nindā jūā hirai ju māl mahāṃ dukhāvai tis kō kāl ॥

निंदा जूआ हिरै जु माल महां दुखावै तिस को काल ॥

ਗੁਰਸਿਖ ਰਹਿਤ ਸੁਨਹੁ ਹੇ ਮੀਤ ਪਰਭਾਤੇ ਉਠ ਕਰ ਹਿਤ ਚੀਤ ॥

gursikh rahit sunhu hē mīt parbhātē uṭh kar hit chīt ॥

गुरसिख रहित सुनहु हे मीत परभाते उठ कर हित चीत ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁ ਜਾਪ ਕਰ ਇਸਨਾਨ ਪੜ੍ਹੈ ਜਪੁ ਜਾਪੁ ॥

vāhigurū guru mantr su jāp kar isnān paṛhai japu jāpu ॥

वाहिगुरू गुरु मंत्र सु जाप कर इसनान पड़्है जपु जापु ॥

ਸੰਧਿਆ ਸਮੈਂ ਸੁਨੈ ਰਹਿਰਾਸ ਕੀਰਤਨ ਕਥਾ ਸੁਨੈ ਹਰਿ ਯਾਸ ॥

sandhiā samaiṃ sunai rahirās kīratan kathā sunai hari yās ॥

संधिआ समैं सुनै रहिरास कीरतन कथा सुनै हरि यास ॥

ਇਨ ਮੈ ਨੇ ਜੁ ਏਕ ਕਰਾਇ ਸੋ ਸਿਖ ਅਮਰਾਪੁਰੀ ਮਹਿ ਜਾਇ ॥

in mai nē ju ēk karāi sō sikh amrāpurī mahi jāi ॥

इन मै ने जु एक कराइ सो सिख अमरापुरी महि जाइ ॥

ਦੁਹੂ ਗ੍ਰੰਥ ਮੇ ਬਾਨੀ ਜੋਈ ਚੁਨ ਚੁਨ ਕੰਠ ਕਰੇ ਨਿਤ ਸੋਈ ॥

duhū granth mē bānī jōī chun chun kaṇṭh karē nit sōī ॥

दुहू ग्रंथ मे बानी जोई चुन चुन कंठ करे नित सोई ॥

ਰਹਿਤਵਾਨ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ਹੈ ਜੋਈ ਕਰ ਉਪਾਇ ਧਨ ਖਾਟੈ ਸੋਈ ॥

rahitvān guru sikh hai jōī kar upāi dhan khāṭai sōī ॥

रहितवान गुरु सिख है जोई कर उपाइ धन खाटै सोई ॥

ਤਾਹੀਂ ਕਰ ਘਰ ਕੋ ਨਿਰਬਹੈ ਪੂਜਾ ਭੂਲ ਨ ਕਬਹੂ ਗਹੈ ॥

tāhīṃ kar ghar kō nirbahai pūjā bhūl na kabahū gahai ॥

ताहीं कर घर को निरबहै पूजा भूल न कबहू गहै ॥

ਜੋ ਕੋਈ ਸਿੰਘ ਪੁਜਾਰੀ ਅਹੈ ਸੋ ਭੀ ਪੂਜਾ ਬਹੁਤ ਨ ਗਹੈ ॥

jō kōī siṅgh pujārī ahai sō bhī pūjā bahut na gahai ॥

जो कोई सिंघ पुजारी अहै सो भी पूजा बहुत न गहै ॥

ਤਨ ਨਿਰਬਾਹ ਮਾਤ੍ਰ ਸੋ ਲੇਵੈ ਅਧਿਕ ਹੋਇ ਤੌ ਜਹਿੰ ਕਹਿੰ ਦੇਵੈ ॥

tan nirbāh mātr sō lēvai adhik hōi tau jahiṃ kahiṃ dēvai ॥

तन निरबाह मात्र सो लेवै अधिक होइ तौ जहिं कहिं देवै ॥

ਦਸ ਨਖ ਕਰ ਜੋ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ਤਾਂ ਕਰ ਜੋ ਧਨ ਘਰ ਮੈ ਆਵੈ ॥

das nakh kar jō kār kamāvai tāṃ kar jō dhan ghar mai āvai ॥

दस नख कर जो कार कमावै तां कर जो धन घर मै आवै ॥

ਤਿਸ ਤੇ ਗੁਰੁ ਦਸੌਂਧ ਜੋ ਦੇਈ ਸਿੰਘ ਸੁਯਸ ਬਹੁ ਜਗ ਮਹਿ ਲੋਈ ॥

tis tē guru dasaundh jō dēī siṅgh suyas bahu jag mahi lōī ॥

तिस ते गुरु दसौंध जो देई सिंघ सुयस बहु जग महि लोई ॥

ਗੋਲਕ ਰਾਖੈ ਨਾਹਿ ਜੋ ਛਲ ਕਾ ਕਰੈ ਵਪਾਰ ॥

gōlak rākhai nāhi jō chhal kā karai vapār ॥

गोलक राखै नाहि जो छल का करै वपार ॥

ਕਹੈ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਲਾਲ ਜੀ ਬੋਗੈ ਨਰਕ ਹਜ਼ਾਰ ॥

kahai gōbind siṅgh lāl jī bōgai narak hazār ॥

कहै गोबिंद सिंघ लाल जी बोगै नरक हज़ार ॥

ਦਸਵੰਧ ਗੁਰੂ ਨਹਿ ਦੇਵਈ ਝੂਠ ਬੋਲ ਜੋ ਖਾਇ ॥

dasvandh gurū nahi dēvaī jhūṭh bōl jō khāi ॥

दसवंध गुरू नहि देवई झूठ बोल जो खाइ ॥

ਕਹੈ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਲਾਲ ਜੀ ਤਿਸ ਕਾ ਕਛੁ ਨ ਬਿਸਾਹ ॥

kahai gōbind siṅgh lāl jī tis kā kachhu na bisāh ॥

कहै गोबिंद सिंघ लाल जी तिस का कछु न बिसाह ॥

ਜੋ ਪ੍ਰਸਾਦ ਛਕਨੇ ਲਗੇ ਹਾਥ ਸੁਚੇਤ ਕਰੇਇ ॥

jō prasād chhaknē lagē hāth suchēt karēi ॥

जो प्रसाद छकने लगे हाथ सुचेत करेइ ॥

ਏਕਾਕੀ ਬਹਿ ਖਾਹਿ ਨਹਿ ਅਵਰਨ ਕੋ ਭੀ ਦੇਇ ॥

ēkākī bahi khāhi nahi avaran kō bhī dēi ॥

एकाकी बहि खाहि नहि अवरन को भी देइ ॥

ਆਪ ਸਿੰਘ ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੋਈ ਨਿਰਧਨ ਸਿੰਘਨ ਪਾਲੈ ਸੋਈ ॥

āp siṅgh jō rājā hōī nirdhan siṅghan pālai sōī ॥

आप सिंघ जो राजा होई निरधन सिंघन पालै सोई ॥

ਪਰਦੇਸੀ ਸਿੰਘਨ ਜਬ ਦੇਖੈ ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਬਿਸੇਖੈ ॥

pardēsī siṅghan jab dēkhai un kī sēvā karē bisēkhai ॥

परदेसी सिंघन जब देखै उन की सेवा करे बिसेखै ॥

ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਸਬਹਿਨ ਕੋ ਭਾਖੈ ਚਾਕਰ ਸਿੰਘਨ ਕੋ ਹੀ ਰਾਖੈ ॥

madhur bachan sabhin kō bhākhai chākar siṅghan kō hī rākhai ॥

मधुर बचन सबहिन को भाखै चाकर सिंघन को ही राखै ॥

ਸਿੰਘ ਸਿੰਘ ਸੋ ਨੇਹ ਸੁ ਕਰਨੋ ਵੈਰ ਭਾਵ ਮਨ ਤੇ ਪਰਹਰਨੋ ॥

siṅgh siṅgh sō nēh su karnō vair bhāv man tē parharnō ॥

सिंघ सिंघ सो नेह सु करनो वैर भाव मन ते परहरनो ॥

ਧਨ ਕੀਰਤਿ ਸੁਖ ਰਾਜ ਬਡਾਈ ॥

dhan kīrti sukh rāj baḍāī ॥

धन कीरति सुख राज बडाई ॥

ਯੁਵਤੀ ਸੁਤ ਵਿਦਿਆ ਬਹੁ ਭਾਈ ॥

yuvtī sut vidiā bahu bhāī ॥

युवती सुत विदिआ बहु भाई ॥

ਏ ਸਭ ਦਾਤ ਗੁਰੂ ਕੀ ਜਾਨੈ ॥

ē sabh dāt gurū kī jānai ॥

ए सभ दात गुरू की जानै ॥

ਤਾਂ ਤੇ ਨਹਿ ਅਭਿਮਾਨਹਿ ਠਾਨੈ ॥

tāṃ tē nahi abhimānhi ṭhānai ॥

तां ते नहि अभिमानहि ठानै ॥

ਅਰਦਾਸ ਬਿਨਾਂ ਜੋ ਕਾਜ ਸਿਧਾਵੈ ਭੇਟ ਕੀਏ ਬਿਨ ਕਛੁ ਮੁਖ ਪਾਵੈ ॥

ardās bināṃ jō kāj sidhāvai bhēṭ kīē bin kachhu mukh pāvai ॥

अरदास बिनां जो काज सिधावै भेट कीए बिन कछु मुख पावै ॥

ਤਿਆਗੀ ਵਸਤ ਗ੍ਰਹਿਣ ਜੋ ਕਰੈ ਬਿਨ ਤ੍ਰਿਅ ਅਪਨੀ ਸੇਜ ਜੁ ਧਰੈ ॥

tiāgī vasat grahiṇ jō karai bin tria apnī sēj ju dharai ॥

तिआगी वसत ग्रहिण जो करै बिन त्रिअ अपनी सेज जु धरै ॥

ਅਤਿਥਿ ਦੇਖ ਨਹਿ ਦੇਵੈ ਦਾਨ ਸੋ ਨਹਿ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹਿ ਮਾਨ ॥

atithi dēkh nahi dēvai dān sō nahi pāvai dargahi mān ॥

अतिथि देख नहि देवै दान सो नहि पावै दरगहि मान ॥

ਮਾਲ ਅਤਿਥਿ ਕਾ ਬਲ ਕਰ ਛਲੈ ॥

māl atithi kā bal kar chhalai ॥

माल अतिथि का बल कर छलै ॥

ਜਪ ਤਪ ਤਾਂ ਕੋ ਕਛੁ ਨਹਿ ਫਲੈ ॥

jap tap tāṃ kō kachhu nahi phalai ॥

जप तप तां को कछु नहि फलै ॥

ਦਸਮੀ ਆਦਿ ਗੁਰੂ ਦਿਨ ਜੇਤੇ ਪੁਰਬ ਸਮਾਨ ਕਹੇ ਹੈਂ ਤੇਤੇ ॥

dasmī ādi gurū din jētē purab samān kahē haiṃ tētē ॥

दसमी आदि गुरू दिन जेते पुरब समान कहे हैं तेते ॥

ਤਿਨ ਮੇਂ ਕਛੁ ਪਰਸਾਦ ਬਨਾਵੈ ਕਰ ਕੜਾਹ ਖ਼ਾਲਸੇ ਖੁਆਵੈ ॥

tin mēṃ kachhu parsād banāvai kar kaṛāh ḵẖālsē khuāvai ॥

तिन में कछु परसाद बनावै कर कड़ाह ख़ालसे खुआवै ॥

ਕੜਾਹ ਕਰਨ ਕੀ ਬਿਧਿ ਸੁਨ ਲੀਜੈ ਤੀਨ ਭਾਗ ਕੋ ਸਮਸਰ ਕੀਜੈ ॥

kaṛāh karan kī bidhi sun lījai tīn bhāg kō samsar kījai ॥

कड़ाह करन की बिधि सुन लीजै तीन भाग को समसर कीजै ॥

ਲੇਪਨ ਆਗੈ ਬਹੁਕਰ ਦੀਜੈ ਮਾਂਜਨ ਕਰ ਭਾਂਜਨ ਧੋਵੀਜੈ ॥

lēpan āgai bahukar dījai māñjan kar bhāñjan dhōvījai ॥

लेपन आगै बहुकर दीजै मांजन कर भांजन धोवीजै ॥

ਕਰ ਇਸਨਾਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹ੍ਵੈ ਬਹੈ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨ ਅਵਰ ਨ ਕਹੈ ॥

kar isnān pavitr hvai bahai vāhigurū bin avar na kahai ॥

कर इसनान पवित्र ह्वै बहै वाहिगुरू बिन अवर न कहै ॥

ਕਰ ਤਿਆਗ ਚੌਕੀ ਪਰ ਧਰੈ ਚਾਰ ਓਰ ਕੀਰਤਨ ਬਹਿ ਕਰੈ ॥

kar tiāg chaukī par dharai chār ōr kīratan bahi karai ॥

कर तिआग चौकी पर धरै चार ओर कीरतन बहि करै ॥

ਜੋ ਪ੍ਰਸਾਦ ਕੋ ਬਾਂਟ ਹੈ ਮਨ ਮੇ ਧਾਰੇ ਲੋਭ ॥

jō prasād kō bāṇṭ hai man mē dhārē lōbh ॥

जो प्रसाद को बांट है मन मे धारे लोभ ॥

ਕਿਸ ਥੋੜਾ ਕਿਸ ਅਗਲਾ ਸਦਾ ਰਹੈ ਤਿਸ ਸੋਗ ॥

kis thōṛā kis aglā sadā rahai tis sōg ॥

किस थोड़ा किस अगला सदा रहै तिस सोग ॥

ਲਗੇ ਦਿਵਾਨ ਮੂਲ ਨ ਜਾਵੈ ਰਹਿਤ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬ੍ਰਤਾਵੈ ॥

lagē divān mūl na jāvai rahit binā prasād bratāvai ॥

लगे दिवान मूल न जावै रहित बिना प्रसाद ब्रतावै ॥

ਸੂਆ ਪਹਿਰ ਲਏ ਨਸਵਾਰ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਹੋਇ ਸੁ ਖਵਾਰ ॥

sūā pahir laē nasvār gōbind siṅgh hōi su khavār ॥

सूआ पहिर लए नसवार गोबिंद सिंघ होइ सु खवार ॥

ਮਾਂਇ ਭੈਣ ਜੋ ਆਵੈ ਸੰਗਿਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਬੁਰੀ ਦੇਖੇ ਤਿਸ ਪੰਗਤਿ ॥

māṃi bhaiṇ jō āvai saṅgit drishṭi burī dēkhē tis paṅgti ॥

मांइ भैण जो आवै संगित द्रिशटि बुरी देखे तिस पंगति ॥

ਸਿੰਖ ਹੋਇ ਜੋ ਕਰੇ ਕਰੋਧ ਕੰਨਿਆ ਮੂਲ ਨ ਦੇਵੈ ਸੋਧ ॥

siṅkh hōi jō karē karōdh kanniā mūl na dēvai sōdh ॥

सिंख होइ जो करे करोध कंनिआ मूल न देवै सोध ॥

ਧੀਅ ਭੈਣ ਕਾ ਪੈਸਾ ਖਾਇ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਧੱਕੇ ਯਮ ਲਾਇ ॥

dhīa bhaiṇ kā paisā khāi gōbind siṅgh dhakkē yam lāi ॥

धीअ भैण का पैसा खाइ गोबिंद सिंघ धॱके यम लाइ ॥

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਬਿਨ ਕਹੇ ਜੁ ਪਾਵੈ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਦਵਾਰੇ ਸਿਖ ਜੁ ਜਾਵੇ ॥

vāhigurū bin kahē ju pāvai vēshyā davārē sikh ju jāvē ॥

वाहिगुरू बिन कहे जु पावै वेश्या दवारे सिख जु जावे ॥

ਪਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸਿਉ ਨੇਹ ਲਗਾਵੈ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਵਹ ਸਿਖ ਨ ਭਾਵੇ ॥

par istrī siu nēh lagāvai gōbind siṅgh vah sikh na bhāvē ॥

पर इसत्री सिउ नेह लगावै गोबिंद सिंघ वह सिख न भावे ॥

ਪਰ ਬੇਟੀ ਕੋ ਬੇਟੀ ਜਾਨੈ ॥

par bēṭī kō bēṭī jānai ॥

पर बेटी को बेटी जानै ॥

ਪਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕੋ ਮਾਤ ਬਖਾਨੈ ॥

par istrī kō māt bakhānai ॥

पर इसत्री को मात बखानै ॥

ਅਪਨੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸੋ ਰਤ ਹੋਈ ॥

apnī istrī sō rat hōī ॥

अपनी इसत्री सो रत होई ॥

ਰਹਿਤਵਾਨ ਗੁਰੁ ਕਾ ਸਿੰਘ ਸੋਈ ॥

rahitvān guru kā siṅgh sōī ॥

रहितवान गुरु का सिंघ सोई ॥

ਪਰਨਾਰੀ ਜੂਆ ਅਸੱਤ ਚੋਰੀ ਮਦਿਰਾ ਜਾਨ

parnārī jūā asatt chōrī madirā jān

परनारी जूआ असॱत चोरी मदिरा जान

ਪਾਂਚ ਐਬ ਯੇ ਜਗਤ ਮੋ ਤਜੈ ਸੁ ਸਿੰਘ ਸੁਜਾਨ ॥

pāñc aib yē jagat mō tajai su siṅgh sujān ॥

पांच ऐब ये जगत मो तजै सु सिंघ सुजान ॥

ਖ਼ਲਕ ਖ਼ਾਲਿਕ ਕੀ ਜਾਨ ਕੈ ਖ਼ਲਕ ਦੁਖਾਵੈ ਨਾਹਿ

ḵẖalak ḵẖālik kī jān kai ḵẖalak dukhāvai nāhi

ख़लक ख़ालिक की जान कै ख़लक दुखावै नाहि

ਖ਼ਲਕ ਦੁਖੈ ਜੋ ਨੰਦ ਜੀ ਖ਼ਾਲਿਕ ਕੋਪੈ ਤਾਹਿ ॥

ḵẖalak dukhai jō nand jī ḵẖālik kōpai tāhi ॥

ख़लक दुखै जो नंद जी ख़ालिक कोपै ताहि ॥

ਜਗਤ ਮਾਂਹਿ ਹੈ ਪੰਥ ਸੁ ਜੇਤੇ ਕਰੈ ਨਿੰਦ ਨਹਿ ਕਬਹੂੰ ਤੇਤੇ ॥

jagat māṃhi hai panth su jētē karai nind nahi kabahūṃ tētē ॥

जगत मांहि है पंथ सु जेते करै निंद नहि कबहूं तेते ॥

ਨਮਰ ਸੁਭਾਵ ਨ ਕਬਹੂੰ ਤਿਆਗੇ ॥

namar subhāv na kabahūṃ tiāgē ॥

नमर सुभाव न कबहूं तिआगे ॥

ਦੁਰਜਨ ਦੇਖ ਦੂਰ ਤੇ ਭਾਗੇ ॥

durjan dēkh dūr tē bhāgē ॥

दुरजन देख दूर ते भागे ॥

ਦੁਰਜਨ ਕੀ ਸੰਗਤ ਸੁਖ ਨਾਹੀਂ ॥

durjan kī saṅgat sukh nāhīṃ ॥

दुरजन की संगत सुख नाहीं ॥

ਕਰ ਬਿਚਾਰ ਦੇਖੋ ਮਨ ਮਾਹੀਂ ॥

kar bichār dēkhō man māhīṃ ॥

कर बिचार देखो मन माहीं ॥

ਵਿਨਯ ਬਿਬੇਕ ਧਰਮ ਦ੍ਰਿੜ ਰਾਖੈ ਮਿਥਿਆ ਬਚਨ ਨ ਕਬਹੂ ਭਾਖੈ ॥

vinay bibēk dharam driṛ rākhai mithiā bachan na kabahū bhākhai ॥

विनय बिबेक धरम द्रिड़ राखै मिथिआ बचन न कबहू भाखै ॥

ਕਰੈ ਬਚਨ ਜੋ ਪਾਲੈ ਨਾਹੀਂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਤਿਸ ਠੌਰ ਨ ਆਹੀ ॥

karai bachan jō pālai nāhīṃ gōbind siṅgh tis ṭhaur na āhī ॥

करै बचन जो पालै नाहीं गोबिंद सिंघ तिस ठौर न आही ॥

ਵੱਢੀ ਲੇ ਕਰ ਨਿਆਇ ਨ ਕਰੀਏ ॥

vaḍḍhī lē kar niāi na karīē ॥

वॱढी ले कर निआइ न करीए ॥

ਝੂਠੀ ਸਾਖਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਭਰੀਏ ॥

jhūṭhī sākhā kabahūṃ na bharīē ॥

झूठी साखा कबहूं न भरीए ॥

ਗੁਰੂ ਸਰੂਪ ਖ਼ਾਲਸਾ ਹਈਏ ॥

gurū sarūp ḵẖālsā haīē ॥

गुरू सरूप ख़ालसा हईए ॥

ਜਾਂ ਕੀ ਟਹਿਲ ਪਰਮ ਸੁਖ ਲਹੀਏ ॥

jāṃ kī ṭahil param sukh lahīē ॥

जां की टहिल परम सुख लहीए ॥

ਜੇ ਕੁਰਹਿਤੀਏ ਜਗ ਦਰਸਾਵਤ ਪਾਹੁਲ ਪੀਇ ਕੁਕਰਮ ਕਮਾਵਤ ॥

jē kurahitīē jag darsāvat pāhul pīi kukaram kamāvat ॥

जे कुरहितीए जग दरसावत पाहुल पीइ कुकरम कमावत ॥

ਤਿਨ ਸੋਂ ਵਰਤਣ ਨਾਹਿੰ ਮ???ਲਾਵੈ ਰਹਿ ਨਿਰਲੇਪ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥

tin sōṃ vartaṇ nāhiṃ milāvai rahi nirlēp param sukh pāvai ॥

तिन सों वरतण नाहिं मिलावै रहि निरलेप परम सुख पावै ॥

ਸੰਨਿਆਸੀ ਬੈਰਾਗੀ ਜੇਵੈ ਔਰ ਉਦਾਸੀ ਯੋਗੀ ਤੇਵੈ

sanniāsī bairāgī jēvai aur udāsī yōgī tēvai

संनिआसी बैरागी जेवै और उदासी योगी तेवै

ਜੰਗਮ ਵਾਮੀ ਅਵਰ ਜੁ ਕੋਈ ਤਾਂ ਕਾ ਜੂਠਾ ਕਬੀ ਨ ਲੇਈ ॥

jaṅgam vāmī avar ju kōī tāṃ kā jūṭhā kabī na lēī ॥

जंगम वामी अवर जु कोई तां का जूठा कबी न लेई ॥