ਪਿਛਲ ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਣਾ ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਦਿੜਾਏ॥

ਪਿਛਲ ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਣਾ ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਦਿੜਾਏ॥

pichhal rātīṃ jāgṇā nāmu dānu isnānu diṛāē॥

पिछल रातीं जागणा नामु दानु इसनानु दिड़ाए॥

The Sikh awakes in the pre-dawn hour and meditating upon Nan, he becomes alert for ablution and charity.

ਮਿਠਾ ਬੋਲਣੁ ਨਿਵ ਚਲਣੁ ਹਥਹੁ ਦੇ ਕੈ ਭਲਾ ਮਨਾਏ॥

miṭhā bōlṇu niv chalṇu hathhu dē kai bhalā manāē॥

मिठा बोलणु निव चलणु हथहु दे कै भला मनाए॥

He speaks sweetly, moves humbly and giving away something by his hands for the well being of others feels happy.

ਥੋੜਾ ਸਵਣਾ ਖਾਵਣਾ ਥੋੜਾ ਬੋਲਨੁ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਏ॥

thōṛā savṇā khāvṇā thōṛā bōlnu gurmati pāē॥

थोड़ा सवणा खावणा थोड़ा बोलनु गुरमति पाए॥

Sleeping and eating maderately he, according to the teachings of the Guru, also does not speak much.

ਘਾਲਿ ਖਾਇ ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰੈ ਵਡਾ ਹੋਇ ਨ ਆਪੁ ਗਣਾਏ॥

ghāli khāi sukritu karai vaḍā hōi na āpu gaṇāē॥

घालि खाइ सुक्रितु करै वडा होइ न आपु गणाए॥

He toils to earn, performs good deeds and though being great never gets his greatness noticed.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਗਾਂਵਦੇ ਰਾਤਿ ਦਿਹੈਂ ਨਿਤ ਚਲਿ ਚਲਿ ਜਾਏ॥

sādhsaṅgti mili gāṃvdē rāti dihaiṃ nit chali chali jāē॥

साधसंगति मिलि गांवदे राति दिहैं नित चलि चलि जाए॥

Walking for day and night he reaches where Gurbant is sung in the congregation.

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਪਰਚਾ ਕਰੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਰਚੈ ਮਨੁ ਪਰਚਾਏ॥

sabad surti parchā karai satiguru parchai manu parchāē॥

सबद सुरति परचा करै सतिगुरु परचै मनु परचाए॥

He keeps his consciousness merged in the Word and maintains in the mind love for the true Guru.

ਆਸਾ ਵਿਚਿ ਨਿਰਾਸੁ ਵਲਾਏ ॥੧੫॥

āsā vichi nirāsu valāē ॥15॥

आसा विचि निरासु वलाए ॥१५॥

Amid hopes and desires, he remains detached.