ਪਹਿਲਾ ਸੁਚਾ ਆਪਿ ਹੋਇ ਸੁਚੈ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੧ ॥

salōku ma: 1 ॥

सलोकु म: १ ॥

Shalok, First Mehl:

ਪਹਿਲਾ ਸੁਚਾ ਆਪਿ ਹੋਇ ਸੁਚੈ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

pahilā suchā āpi hōi suchai baiṭhā āi ॥

पहिला सुचा आपि होइ सुचै बैठा आइ ॥

First, purifying himself, the Brahmin comes and sits in his purified enclosure.

ਸੁਚੇ ਅਗੈ ਰਖਿਓਨੁ ਕੋਇ ਨ ਭਿਟਿਓ ਜਾਇ ॥

suchē agai rakhiōnu kōi na bhiṭiō jāi ॥

सुचे अगै रखिओनु कोइ न भिटिओ जाइ ॥

The pure foods, which no one else has touched, are placed before him.

ਸੁਚਾ ਹੋਇ ਕੈ ਜੇਵਿਆ ਲਗਾ ਪੜਣਿ ਸਲੋਕੁ ॥

suchā hōi kai jēviā lagā paṛṇi salōku ॥

सुचा होइ कै जेविआ लगा पड़णि सलोकु ॥

Being purified, he takes his food, and begins to read his sacred verses.

ਕੁਹਥੀ ਜਾਈ ਸਟਿਆ ਕਿਸੁ ਏਹੁ ਲਗਾ ਦੋਖੁ ॥

kuhthī jāī saṭiā kisu ēhu lagā dōkhu ॥

कुहथी जाई सटिआ किसु एहु लगा दोखु ॥

But it is then thrown into a filthy place - whose fault is this?

ਅੰਨੁ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵਤਾ ਬੈਸੰਤਰੁ ਦੇਵਤਾ ਲੂਣੁ ਪੰਜਵਾ ਪਾਇਆ ਘਿਰਤੁ ॥

annu dēvtā pāṇī dēvtā baisntaru dēvtā lūṇu pañjvā pāiā ghirtu ॥

अंनु देवता पाणी देवता बैसंतरु देवता लूणु पंजवा पाइआ घिरतु ॥

The corn is sacred, the water is sacred; the fire and salt are sacred as well; when the fifth thing, the ghee, is added,

ਤਾ ਹੋਆ ਪਾਕੁ ਪਵਿਤੁ ॥

tā hōā pāku pavitu ॥

ता होआ पाकु पवितु ॥

Then the food becomes pure and sanctified.

ਪਾਪੀ ਸਿਉ ਤਨੁ ਗਡਿਆ ਥੁਕਾ ਪਈਆ ਤਿਤੁ ॥

pāpī siu tanu gaḍiā thukā paīā titu ॥

पापी सिउ तनु गडिआ थुका पईआ तितु ॥

Coming into contact with the sinful human body, the food becomes so impure that is is spat upon.

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਚਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਰਸ ਖਾਹਿ ॥

jitu mukhi nāmu na ūchrahi binu nāvai ras khāhi ॥

जितु मुखि नामु न ऊचरहि बिनु नावै रस खाहि ॥

That mouth which does not chant the Naam, and without the Name eats tasty foods

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਥੁਕਾ ਪਾਹਿ ॥੧॥

nānak ēvai jāṇīai titu mukhi thukā pāhi ॥1॥

नानक एवै जाणीऐ तितु मुखि थुका पाहि ॥१॥

- O Nanak, know this: such a mouth is to be spat upon. ||1||