ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

ਸਲੋਕ ਮ: ੪ ॥

salōk ma: 4 ॥

सलोक म: ४ ॥

Shalok, Fourth Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

manmukh mūlhu bhuliā vichi labu lōbhu ahṅkāru ॥

मनमुख मूलहु भुलिआ विचि लबु लोभु अहंकारु ॥

The self-willed manmukhs forget the Primal Lord, the Source of all; they are caught in greed and egotism.

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

jhagṛā kardiā andinu gudrai sabdi na karahi vīchāru ॥

झगड़ा करदिआ अनदिनु गुदरै सबदि न करहि वीचारु ॥

They pass their nights and days in conflict and struggle; they do not contemplate the Word of the Shabad.

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਸਭ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

sudhi mati kartai sabh hiri laī bōlni sabhu vikāru ॥

सुधि मति करतै सभ हिरि लई बोलनि सभु विकारु ॥

The Creator has taken away all their understanding and purity; all their speech is evil and corrupt.

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਹਿ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਬਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧ੍ਹਾਰੁ ॥

ditai kitai na santōkhīhi antri tisnā bahu agiānu andhhāru ॥

दितै कितै न संतोखीअहि अंतरि तिसना बहु अगिआनु अंध्हारु ॥

No matter what they are given, they are not satisfied; within their hearts there is great desire, ignorance and darkness.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲੋ ਤੁਟੀ ਭਲੀ ਜਿਨ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

nānak manmukhā nālō tuṭī bhalī jin māiā mōh piāru ॥1॥

नानक मनमुखा नालो तुटी भली जिन माइआ मोह पिआरु ॥१॥

O Nanak, it is good to break away from the self-willed manmukhs, who have love and attachment to Maya. ||1||