ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੂਨਿ ਵਿਚ ਉਤਮ ਜੂਨਿ ਸੁ ਮਾਣਸ ਦੇਹੀ॥

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੂਨਿ ਵਿਚ ਉਤਮ ਜੂਨਿ ਸੁ ਮਾਣਸ ਦੇਹੀ॥

lakh chaurāsīh jūni vic utam jūni su māṇas dēhī॥

लख चउरासीह जूनि विच उतम जूनि सु माणस देही॥

Out of the eighty-four lakh species, the human life is the best one.

ਅਖੀਂ ਦੇਖੈ ਨਦਰ ਕਰ ਜਿਹਬਾ ਬੋਲੈ ਬਚਨ ਬਿਦੇਹੀ॥

akhīṃ dēkhai nadar kar jihbā bōlai bachan bidēhī॥

अखीं देखै नदर कर जिहबा बोलै बचन बिदेही॥

By his eyes man beholds and with his tongue he eulogises God.

ਕੰਨੀ ਸੁਣਦਾ ਸੁਰਤਿ ਕਰ ਵਾਸ ਲਏ ਕਰ ਨਕ ਸਨੇਹੀ॥

kannī suṇdā surti kar vās laē kar nak sanēhī॥

कंनी सुणदा सुरति कर वास लए कर नक सनेही॥

By ears he listens carefully and smells lovingly by his nose.

ਹਥੀਂ ਕਿਰਤ ਕਮਾਵਣੀ ਪੈਰੀਂ ਚਲਨ ਜੋਤਿ ਇਵੇਹੀ॥

hathīṃ kirat kamāvṇī pairīṃ chalan jōti ivēhī॥

हथीं किरत कमावणी पैरीं चलन जोति इवेही॥

By hands he earns livelihood and moves by the power of feet.

ਗੁਰਮੁਖ ਜਨਮ ਸਕਾਰਥਾ ਮਨਮੁਖ ਮੂਰਤਿ ਮਤਿ ਕਿਨੇਹੀ॥

gurmukh janam sakārthā manmukh mūrti mati kinēhī॥

गुरमुख जनम सकारथा मनमुख मूरति मति किनेही॥

In this species, the life of a gurmukh is successful but how is the thinking of manmukh, the mind-orientated one ? The thinking of the manmukh is evil.

ਕਰਤਾ ਪੁਰਖ ਵਿਸਾਰਕੈ ਮਾਣਸ ਦੀ ਮਨ ਆਸ ਧਰੇਹੀ॥

karatā purakh visārkai māṇas dī man ās dharēhī॥

करता पुरख विसारकै माणस दी मन आस धरेही॥

Manmukh, forgetting the Lord goes on pinning his hopes upon men.

ਪਸੂ ਪਰੇਤਹੁੰ ਬੁਰੀ ਬੁਰੇਹੀ ॥੩॥

pasū parēthuṃ burī burēhī ॥3॥

पसू परेतहुं बुरी बुरेही ॥३॥

His body is worse than then animals’ and the ghosts’.