ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ ॥

ਮ: ੧ ॥

m: 1 ॥

म: १ ॥

First Mehl:

ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ ॥

likhi likhi paṛiā ॥

लिखि लिखि पड़िआ ॥

The more one write and reads,

ਤੇਤਾ ਕੜਿਆ ॥

tētā kaṛiā ॥

तेता कड़िआ ॥

The more one burns.

ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭਵਿਆ ॥

bahu tīrath bhaviā ॥

बहु तीरथ भविआ ॥

The more one wanders at sacred shrines of pilgrimage,

ਤੇਤੋ ਲਵਿਆ ॥

tētō laviā ॥

तेतो लविआ ॥

The more one talks uselessly.

ਬਹੁ ਭੇਖ ਕੀਆ ਦੇਹੀ ਦੁਖੁ ਦੀਆ ॥

bahu bhēkh kīā dēhī dukhu dīā ॥

बहु भेख कीआ देही दुखु दीआ ॥

The more one wears religious robes, the more pain he causes his body.

ਸਹੁ ਵੇ ਜੀਆ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥

sahu vē jīā apṇā kīā ॥

सहु वे जीआ अपणा कीआ ॥

O my soul, you must endure the consequences of your own actions.

ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਇਆ ਸਾਦੁ ਗਵਾਇਆ ॥

annu na khāiā sādu gavāiā ॥

अंनु न खाइआ सादु गवाइआ ॥

One who does not eat the corn, misses out on the taste.

ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

bahu dukhu pāiā dūjā bhāiā ॥

बहु दुखु पाइआ दूजा भाइआ ॥

One obtains great pain, in the love of duality.

ਬਸਤ੍ਰ ਨ ਪਹਿਰੈ ॥

basatr na pahirai ॥

बसत्र न पहिरै ॥

One who does not wear any clothes,

ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਹਰੈ ॥

ahinisi kahrai ॥

अहिनिसि कहरै ॥

Suffers night and day.

ਮੋਨਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥

mōni vigūtā ॥

मोनि विगूता ॥

Through silence, he is ruined.

ਕਿਉ ਜਾਗੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੂਤਾ ॥

kiu jāgai gur binu sūtā ॥

किउ जागै गुर बिनु सूता ॥

How can the sleeping one be awakened without the Guru?

ਪਗ ਉਪੇਤਾਣਾ ॥

pag upētāṇā ॥

पग उपेताणा ॥

One who goes barefoot

ਅਪਣਾ ਕੀਆ ਕਮਾਣਾ ॥

apṇā kīā kamāṇā ॥

अपणा कीआ कमाणा ॥

Suffers by his own actions.

ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥

alu malu khāī siri chhāī pāī ॥

अलु मलु खाई सिरि छाई पाई ॥

One who eats filth and throws ashes on his head

ਮੂਰਖਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

mūrkhi andhai pati gavāī ॥

मूरखि अंधै पति गवाई ॥

The blind fool loses his honor.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

viṇu nāvai kichhu thāi na pāī ॥

विणु नावै किछु थाइ न पाई ॥

Without the Name, nothing is of any use.

ਰਹੈ ਬੇਬਾਣੀ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ॥

rahai bēbāṇī maṛī masāṇī ॥

रहै बेबाणी मड़ी मसाणी ॥

One who lives in the wilderness, in cemetaries and cremation grounds

ਅੰਧੁ ਨ ਜਾਣੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

andhu na jāṇai phiri pachhutāṇī ॥

अंधु न जाणै फिरि पछुताणी ॥

- that blind man does not know the Lord; he regrets and repents in the end.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

satiguru bhēṭē sō sukhu pāē ॥

सतिगुरु भेटे सो सुखु पाए ॥

One who meets the True Guru finds peace.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

hari kā nāmu manni vasāē ॥

हरि का नामु मंनि वसाए ॥

He enshrines the Name of the Lord in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

nānak nadri karē sō pāē ॥

नानक नदरि करे सो पाए ॥

O Nanak, when the Lord grants His Grace, He is obtained.

ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥

ās andēsē tē nihkēvlu haumai sabdi jalāē ॥2॥

आस अंदेसे ते निहकेवलु हउमै सबदि जलाए ॥२॥

He becomes free of hope and fear, and burns away his ego with the Word of the Shabad. ||2||