ਕੁੰਭੇ ਬਧਾ ਜਲੁ ਰਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਕੁੰਭੁ ਨ ਹੋਇ ॥

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥

gauṛī bairāgṇi mahlā 4 ॥

गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥

Gauree Bairaagan, Fourth Mehl:

ਕੰਚਨ ਨਾਰੀ ਮਹਿ ਜੀਉ ਲੁਭਤੁ ਹੈ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ॥

kañchan nārī mahi jīu lubhtu hai mōhu mīṭhā māiā ॥

कंचन नारी महि जीउ लुभतु है मोहु मीठा माइआ ॥

The soul of the man is lured by gold and women; emotional attachment to Maya is so sweet to him.

ਘਰ ਮੰਦਰ ਘੋੜੇ ਖੁਸੀ ਮਨੁ ਅਨ ਰਸਿ ਲਾਇਆ ॥

ghar mandar ghōṛē khusī manu an rasi lāiā ॥

घर मंदर घोड़े खुसी मनु अन रसि लाइआ ॥

The mind has become attached to the pleasures of houses, palaces, horses and other enjoyments.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਉ ਛੂਟਾ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥

hari prabhu chiti na āvaī kiu chhūṭā mērē hari rāiā ॥1॥

हरि प्रभु चिति न आवई किउ छूटा मेरे हरि राइआ ॥१॥

The Lord God does not even enter his thoughts; how can he be saved, O my Lord King? ||1||

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਇਹ ਨੀਚ ਕਰਮ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ॥

mērē rām ih nīch karam hari mērē ॥

मेरे राम इह नीच करम हरि मेरे ॥

O my Lord, these are my lowly actions, O my Lord.

ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸਿ ਅਵਗਣ ਸਭਿ ਮੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

guṇvantā hari hari daiālu kari kirpā bakhsi avagaṇ sabhi mērē ॥1॥ rahāu ॥

गुणवंता हरि हरि दइआलु करि किरपा बखसि अवगण सभि मेरे ॥१॥ रहाउ ॥

O Lord, Har, Har, Treasure of Virtue, Merciful Lord: please bless me with Your Grace and forgive me for all my mistakes. ||1||Pause||

ਕਿਛੁ ਰੂਪੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਜਾਤਿ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਢੰਗੁ ਨ ਮੇਰਾ ॥

kichhu rūpu nahī kichhu jāti nāhī kichhu ḍhaṅgu na mērā ॥

किछु रूपु नही किछु जाति नाही किछु ढंगु न मेरा ॥

I have no beauty, no social status, no manners.

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਗੁਣ ਬਿਹੂਨ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਨ ਤੇਰਾ ॥

kiā muhu lai bōlah guṇ bihūn nāmu japiā na tērā ॥

किआ मुहु लै बोलह गुण बिहून नामु जपिआ न तेरा ॥

With what face am I to speak? I have no virtue at all; I have not chanted Your Name.

ਹਮ ਪਾਪੀ ਸੰਗਿ ਗੁਰ ਉਬਰੇ ਪੁੰਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇਰਾ ॥੨॥

ham pāpī saṅgi gur ubrē punnu satigur kērā ॥2॥

हम पापी संगि गुर उबरे पुंनु सतिगुर केरा ॥२॥

I am a sinner, saved only by the Company of the Guru. This is the generous blessing of the True Guru. ||2||

ਸਭੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਮੁਖੁ ਨਕੁ ਦੀਆ ਵਰਤਣ ਕਉ ਪਾਣੀ ॥

sabhu jīu piṇḍu mukhu naku dīā vartaṇ kau pāṇī ॥

सभु जीउ पिंडु मुखु नकु दीआ वरतण कउ पाणी ॥

He gave all beings souls, bodies, mouths, noses and water to drink.

ਅੰਨੁ ਖਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪੈਨਣੁ ਦੀਆ ਰਸ ਅਨਿ ਭੋਗਾਣੀ ॥

annu khāṇā kapṛu painṇu dīā ras ani bhōgāṇī ॥

अंनु खाणा कपड़ु पैनणु दीआ रस अनि भोगाणी ॥

He gave them corn to eat, clothes to wear, and other pleasures to enjoy.

ਜਿਨਿ ਦੀਏ ਸੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਪਸੂ ਹਉ ਕਰਿ ਜਾਣੀ ॥੩॥

jini dīē su chiti na āvaī pasū hau kari jāṇī ॥3॥

जिनि दीए सु चिति न आवई पसू हउ करि जाणी ॥३॥

But they do not remember the One who gave them all this. The animals think that they made themselves! ||3||

ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥

sabhu kītā tērā varatdā tūṃ antrajāmī ॥

सभु कीता तेरा वरतदा तूं अंतरजामी ॥

You made them all; You are all-pervading. You are the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਹਮ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮ ਸੁਆਮੀ ॥

ham jant vichārē kiā karah sabhu khēlu tum suāmī ॥

हम जंत विचारे किआ करह सभु खेलु तुम सुआमी ॥

What can these wretched creatures do? This whole drama is Yours, O Lord and Master.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਾਟਿ ਵਿਹਾਝਿਆ ਹਰਿ ਗੁਲਮ ਗੁਲਾਮੀ ॥੪॥੬॥੧੨॥੫੦॥

jan nānku hāṭi vihājhiā hari gulam gulāmī ॥4॥6॥12॥50॥

जन नानकु हाटि विहाझिआ हरि गुलम गुलामी ॥४॥६॥१२॥५०॥

Servant Nanak was purchased in the slave-market. He is the slave of the Lord's slaves. ||4||6||12||50||