ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

kabīr jisu marnē tē jagu ḍarai mērē mani ānndu ॥

कबीर जिसु मरने ते जगु डरै मेरे मनि आनंदु ॥

Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

marnē hī tē pāīai pūrnu parmānndu ॥22॥

मरने ही ते पाईऐ पूरनु परमानंदु ॥२२॥

It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||