ਜੋ ਜਨ ਪਰਮਿਤਿ ਪਰਮਨੁ ਜਾਨਾ ॥

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauṛī kabīr jī ॥

गउड़ी कबीर जी ॥

Gauree, Kabeer Jee:

ਜੋ ਜਨ ਪਰਮਿਤਿ ਪਰਮਨੁ ਜਾਨਾ ॥

jō jan parmiti parmanu jānā ॥

जो जन परमिति परमनु जाना ॥

He claims to know the Lord, who is beyond measure and beyond thought;

ਬਾਤਨ ਹੀ ਬੈਕੁੰਠ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥

bātan hī baikuṇṭh samānā ॥1॥

बातन ही बैकुंठ समाना ॥१॥

By mere words, he plans to enter heaven. ||1||

ਨਾ ਜਾਨਾ ਬੈਕੁੰਠ ਕਹਾ ਹੀ ॥

nā jānā baikuṇṭh kahā hī ॥

ना जाना बैकुंठ कहा ही ॥

I do not know where heaven is.

ਜਾਨੁ ਜਾਨੁ ਸਭਿ ਕਹਹਿ ਤਹਾ ਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jānu jānu sabhi kahhi tahā hī ॥1॥ rahāu ॥

जानु जानु सभि कहहि तहा ही ॥१॥ रहाउ ॥

Everyone claims that he plans to go there. ||1||Pause||

ਕਹਨ ਕਹਾਵਨ ਨਹ ਪਤੀਅਈ ਹੈ ॥

kahan kahāvan nah patīaī hai ॥

कहन कहावन नह पतीअई है ॥

By mere talk, the mind is not appeased.

ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਾ ਤੇ ਹਉਮੈ ਜਈ ਹੈ ॥੨॥

tau manu mānai jā tē haumai jaī hai ॥2॥

तउ मनु मानै जा ते हउमै जई है ॥२॥

The mind is only appeased, when egotism is conquered. ||2||

ਜਬ ਲਗੁ ਮਨਿ ਬੈਕੁੰਠ ਕੀ ਆਸ ॥

jab lagu mani baikuṇṭh kī ās ॥

जब लगु मनि बैकुंठ की आस ॥

As long as the mind is filled with the desire for heaven,

ਤਬ ਲਗੁ ਹੋਇ ਨਹੀ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥

tab lagu hōi nahī charan nivāsu ॥3॥

तब लगु होइ नही चरन निवासु ॥३॥

He does not dwell at the Lord's Feet. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਹ ਕਹੀਐ ਕਾਹਿ ॥

kahu kabīr ih kahīai kāhi ॥

कहु कबीर इह कहीऐ काहि ॥

Says Kabeer, unto whom should I tell this?

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਆਹਿ ॥੪॥੧੦॥

sādhsaṅgti baikuṇṭhai āhi ॥4॥10॥

साधसंगति बैकुंठै आहि ॥४॥१०॥

The Saadh Sangat, the Company of the Holy, is heaven. ||4||10||