ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥

ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਕੇ

salōk sēkh pharīd kē

सलोक सेख फरीद के

Shaloks Of Shaykh Fareed Jee:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik-ōṅkār satigur prasādi ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥

jitu dihāṛai dhan varī sāhē laē likhāi ॥

जितु दिहाड़ै धन वरी साहे लए लिखाइ ॥

The day of the bride's wedding is pre-ordained.

ਮਲਕੁ ਜਿ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਦਾ ਮੁਹੁ ਦੇਖਾਲੇ ਆਇ ॥

malku ji kannī suṇīdā muhu dēkhālē āi ॥

मलकु जि कंनी सुणीदा मुहु देखाले आइ ॥

On that day, the Messenger of Death, of whom she had only heard, comes and shows its face.

ਜਿੰਦੁ ਨਿਮਾਣੀ ਕਢੀਐ ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ ॥

jindu nimāṇī kaḍhīai haḍā kū kaṛkāi ॥

जिंदु निमाणी कढीऐ हडा कू कड़काइ ॥

It breaks the bones of the body and pulls the helpless soul out.

ਸਾਹੇ ਲਿਖੇ ਨ ਚਲਨੀ ਜਿੰਦੂ ਕੂੰ ਸਮਝਾਇ ॥

sāhē likhē na chalnī jindū kūṃ samjhāi ॥

साहे लिखे न चलनी जिंदू कूं समझाइ ॥

That pre-ordained time of marriage cannot be avoided. Explain this to your soul.

ਜਿੰਦੁ ਵਹੁਟੀ ਮਰਣੁ ਵਰੁ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਰਣਾਇ ॥

jindu vahuṭī marṇu varu lai jāsī parṇāi ॥

जिंदु वहुटी मरणु वरु लै जासी परणाइ ॥

The soul is the bride, and death is the groom. He will marry her and take her away.

ਆਪਣ ਹਥੀ ਜੋਲਿ ਕੈ ਕੈ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

āpaṇ hathī jōli kai kai gali lagai dhāi ॥

आपण हथी जोलि कै कै गलि लगै धाइ ॥

After the body sends her away with its own hands, whose neck will it embrace?

ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਪੁਰਸਲਾਤ ਕੰਨੀ ਨ ਸੁਣੀ ਆਇ ॥

vālhu nikī pursalāt kannī na suṇī āi ॥

वालहु निकी पुरसलात कंनी न सुणी आइ ॥

The bridge to hell is narrower than a hair; haven't you heard of it with your ears?

ਫਰੀਦਾ ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀਈ ਖੜਾ ਨ ਆਪੁ ਮੁਹਾਇ ॥੧॥

pharīdā kiṛī pavndīī khaṛā na āpu muhāi ॥1॥

फरीदा किड़ी पवंदीई खड़ा न आपु मुहाइ ॥१॥

Fareed, the call has come; be careful now - don't let yourself be robbed. ||1||