ਹੋਇ ਬਿਰਕਤ ਬਨਾਰਸੀ ਰਹਿੰਦਾ ਰਾਮਾਨੰਦ ਗੁਸਾਈ॥

ਹੋਇ ਬਿਰਕਤ ਬਨਾਰਸੀ ਰਹਿੰਦਾ ਰਾਮਾਨੰਦ ਗੁਸਾਈ॥

hōi birkat banārsī rahindā rāmānand gusāī॥

होइ बिरकत बनारसी रहिंदा रामानंद गुसाई॥

Being detached from the world, Brahmin Ramanand lived in Varanasi (Kasi).

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉਠਕੇ ਜਾਂਦਾ ਗੰਗਾ ਨ੍ਹਾਵਣ ਤਾਈ॥

ammrit vēlē uṭhkē jāndā gaṅgā nhāvaṇ tāī॥

अंम्रित वेले उठके जांदा गंगा न्हावण ताई॥

He would rise early in the morning and go to the Ganges to bathe.

ਅਗੋਂ ਹੀ ਦੇ ਜਾਇਕੇ ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਕਬੀਰ ਤਿਥਾਈ॥

agōṃ hī dē jāikē lammā piā kabīr tithāī॥

अगों ही दे जाइके लंमा पिआ कबीर तिथाई॥

Once even before Ramanand, Kabir went there and lay in the way.

ਪੈਰੀਂ ਟੁੰਬ ਉਠਾਲਿਆ ਬੋਲਹੁ ਰਾਮ ਸਿਖ ਸਮਝਾਈ॥

pairīṃ ṭumb uṭhāliā bōlhu rām sikh samjhāī॥

पैरीं टुंब उठालिआ बोलहु राम सिख समझाई॥

Touching with his feet Ramanand awakened Kabir and told him to speak ‘Ram’, the true spiritual teaching.

ਜਿਉਂ ਲੋਹਾ ਪਾਰਸ ਛੁਹੇ ਚੰਦਨ ਵਾਸ ਨਿੰਮ ਮਹਿਕਾਈ॥

jiuṃ lōhā pāras chhuhē chandan vās nimm mahikāī॥

जिउं लोहा पारस छुहे चंदन वास निंम महिकाई॥

As the iron touched by philosopher’s stone becomes gold and the margosa tree (Azadirachta indica) is made fragrant by sandal.

ਪਸੂ ਪਰੇਤਹੁੰ ਦੇਵ ਕਰ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ॥

pasū parēthuṃ dēv kar pūrē satigur dī vaḍiāī॥

पसू परेतहुं देव कर पूरे सतिगुर दी वडिआई॥

The wondrous Guru turns even animals and ghosts into angels.

ਅਚਰਜ ਨੋ ਅਚਰਜ ਮਿਲੈ ਵਿਸਮਾਦੇ ਵਿਸਮਾਦ ਮਿਲਾਈ॥

acraj nō acraj milai vismādē vismād milāī॥

अचरज नो अचरज मिलै विसमादे विसमाद मिलाई॥

Meeting the wonderous Guru the disciple wonderfully merges into the great wonderous Lord.

ਝਰਣਾ ਝਰਦਾ ਨਿਝਰਹੁੰ ਗੁਰਮੁਖ ਬਾਣੀ ਅਘੜ ਘੜਾਈ॥

jharṇā jhardā nijhrahuṃ gurmukh bāṇī aghaṛ ghaṛāī॥

झरणा झरदा निझरहुं गुरमुख बाणी अघड़ घड़ाई॥

Then from the Self springs a fountain and the words of the gurmukhs shape a beautiful form

ਰਾਮ ਕਬੀਰੈ ਭੇਦ ਨ ਭਾਈ ॥੧੫॥

rām kabīrai bhēd na bhāī ॥15॥

राम कबीरै भेद न भाई ॥१५॥

Now Ram and Kabir became identical.