ਗੁਰਮੁਖ ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਪਾਰਸ ਹੋਈਐ॥

ਗੁਰਮੁਖ ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਪਾਰਸ ਹੋਈਐ॥

gurmukh pāras paras pāras hōīai॥

गुरमुख पारस परस पारस होईऐ॥

Touching the philosopher's stone in the form of a gurmukh one himself becomes the philosophers stone.

ਗੁਰਮੁਖ ਹੋਇ ਅਪਰਸ ਦਰਸ ਅਲੋਈਐ॥

gurmukh hōi apras daras alōīai॥

गुरमुख होइ अपरस दरस अलोईऐ॥

By the glimpse only of the gurmukh, all evil passions become untouchable.

ਗੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮ ਧਿਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਈਐ॥

gurmukh braham dhiān dubidhā khōīai॥

गुरमुख ब्रहम धिआन दुबिधा खोईऐ॥

Meditating upon the Lord amid the gurmukhs one loses duality.

ਗੁਰਮੁਖ ਪਰ ਧਨ ਰੂਪ ਨਿੰਦ ਨ ਗੋਈਐ॥

gurmukh par dhan rūp nind na gōīai॥

गुरमुख पर धन रूप निंद न गोईऐ॥

In the company of the gurmukhs neither the wealth and physical beauty of others is seen nor is backbiting committed.

ਗੁਰਮੁਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ਸ਼ਬਦ ਵਿਲੋਈਐ॥

gurmukh ammrit nāu shabad vilōīai॥

गुरमुख अंम्रित नाउ शबद विलोईऐ॥

In the company of gurmukhs only nectar-name in the form of Word is churned and the essence is acquired.

ਗੁਰਮੁਖ ਹਸਦਾ ਜਾਇ ਅੰਤ ਨ ਰੋਈਐ ॥੧੭॥

gurmukh hasdā jāi ant na rōīai ॥17॥

गुरमुख हसदा जाइ अंत न रोईऐ ॥१७॥

In the company of gurmukhs the jiva (self) at last becomes happy and does not wail and weep.

ਗੁਰਮੁਖ ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਪਾਰਸ ਹੋਈਐ॥

gurmukh pāras paras pāras hōīai॥

गुरमुख पारस परस पारस होईऐ॥

Touching the philosopher's stone in the form of a gurmukh one himself becomes the philosophers stone.

ਗੁਰਮੁਖ ਹੋਇ ਅਪਰਸ ਦਰਸ ਅਲੋਈਐ॥

gurmukh hōi apras daras alōīai॥

गुरमुख होइ अपरस दरस अलोईऐ॥

By the glimpse only of the gurmukh, all evil passions become untouchable.

ਗੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮ ਧਿਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਈਐ॥

gurmukh braham dhiān dubidhā khōīai॥

गुरमुख ब्रहम धिआन दुबिधा खोईऐ॥

Meditating upon the Lord amid the gurmukhs one loses duality.

ਗੁਰਮੁਖ ਪਰ ਧਨ ਰੂਪ ਨਿੰਦ ਨ ਗੋਈਐ॥

gurmukh par dhan rūp nind na gōīai॥

गुरमुख पर धन रूप निंद न गोईऐ॥

In the company of the gurmukhs neither the wealth and physical beauty of others is seen nor is backbiting committed.

ਗੁਰਮੁਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ਸ਼ਬਦ ਵਿਲੋਈਐ॥

gurmukh ammrit nāu shabad vilōīai॥

गुरमुख अंम्रित नाउ शबद विलोईऐ॥

In the company of gurmukhs only nectar-name in the form of Word is churned and the essence is acquired.

ਗੁਰਮੁਖ ਹਸਦਾ ਜਾਇ ਅੰਤ ਨ ਰੋਈਐ ॥੧੭॥

gurmukh hasdā jāi ant na rōīai ॥17॥

गुरमुख हसदा जाइ अंत न रोईऐ ॥१७॥

In the company of gurmukhs the jiva (self) at last becomes happy and does not wail and weep.