ਗੁਰਮੁਖ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਜੋ ਬੋਲੈ ਸੋਈ ਜਪ ਜਾਪੈ॥

ਗੁਰਮੁਖ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਜੋ ਬੋਲੈ ਸੋਈ ਜਪ ਜਾਪੈ॥

gurmukh miṭṭhā bōlṇā jō bōlai sōī jap jāpai॥

गुरमुख मिॱठा बोलणा ज?? बोलै सोई जप जापै॥

The polite language of a Sikh brings out what he thinks in his mind and heart.

ਗੁਰਮੁਖ ਅਖੀਂ ਦੇਖਣਾ ਬ੍ਰਹਮ ਧਿਆਨ ਧਰੇ ਆਪ ਸੁਆਪੈ॥

gurmukh akhīṃ dēkhṇā braham dhiān dharē āp suāpai॥

गुरमुख अखीं देखणा ब्रहम धिआन धरे आप सुआपै॥

A Sikh beholds God everywhere with his own eyes, and that is equal to a yogi's meditation.

ਗੁਰਮੁਖ ਸੁਨਣਾ ਸੁਰਤ ਕਰ ਪੰਚ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰ ਸ਼ਬਦ ਅਲਾਪੈ॥

gurmukh sunṇā surat kar pañc shabad gur shabad alāpai॥

गुरमुख सुनणा सुरत कर पंच शबद गुर शबद अलापै॥

When a Sikh listens attentively to, or himself sings, the word of God, that is equal to the five ecstatic sounds in the brain of a yogi.

ਗੁਰਮੁਖ ਕਿਰਤ ਕਮਾਵਣੀ ਨਮਸਕਾਰ ਡੰਡਉਤ ਸਿਾਪੈ॥

gurmukh kirat kamāvṇī namsakār ḍaṇḍaut sāpai॥

गुरमुख किरत कमावणी नमसकार डंडउत सिापै॥

Earning livelihood with his hands by a Sikh is equal to the obeisance and prostration (of Hindus).

ਗੁਰਮੁਖ ਮਾਰਗ ਚਲਣਾ ਪਰਦਖਣਾ ਪੂਰਨ ਪਰਤਾਪੈ॥

gurmukh mārag chalṇā pardakhṇā pūran partāpai॥

गुरमुख मारग चलणा परदखणा पूरन परतापै॥

When, the gurmukh, walks to behold the Guru, that is equal to an extremely holy circumambulation.

ਗੁਰਮੁਖ ਖਾਣਾ ਪੈਨਣਾ ਜਗ ਭੋਗ ਸੰਜੋਗ ਪਛਾਪੈ॥

gurmukh khāṇā painṇā jag bhōg sañjōg pachhāpai॥

गुरमुख खाणा पैनणा जग भोग संजोग पछापै॥

When the Guru oriented person eats and clothes himself, that is equal to the performance of Hindu sacrifice and offering.

ਗੁਰਮੁਖ ਸਵਣ ਸਮਾਧਿ ਹੈ ਆਪੈ ਆਪ ਨ ਥਾਪ ੳਥਾਪੈ॥

gurmukh savaṇ samādhi hai āpai āp na thāp thāpai॥

गुरमुख सवण समाधि है आपै आप न थापੴथापै॥

When gurmukh sleeps, that is equal to a yogi's trance and the gunnukh withdraws not his thoughts from the object (God the Guru) of his concentration.

ਘਰਬਾਰੀ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਲਹਰ ਨਹੀਂ ਲਬ ਲੋਭ ਬਿਆਪੈ॥

gharbārī jīvan mukti lahar nahīṃ lab lōbh biāpai॥

घरबारी जीवन मुकति लहर नहीं लब लोभ बिआपै॥

The householder is liberated in life; he is not afraid of the waves of the world's ocean and fear does not enter his heart.

ਪਾਰ ਪਵੇ ਲੰਘ ਵਰੈ ਸਰਾਪੈ ॥੧੮॥

pār pavē laṅgh varai sarāpai ॥18॥

पार पवे लंघ वरै सरापै ॥१८॥

He goes beyond the region of blessings and curses, and does not utter them.