ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੪ ॥

salōku ma: 4 ॥

सलोकु म: ४ ॥

Shalok, Fourth Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

gurmukhi antri sānti hai mani tani nāmi samāi ॥

गुरमुखि अंतरि सांति है मनि तनि नामि समाइ ॥

Within the Gurmukh is peace and tranquility; his mind and body are absorbed in the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਮੋ ਚਿਤਵੈ ਨਾਮੁ ਪੜੈ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

nāmō chitvai nāmu paṛai nāmi rahai liv lāi ॥

नामो चितवै नामु पड़ै नामि रहै लिव लाइ ॥

He contemplates the Naam, he studies the Naam, and he remains lovingly absorbed in the Naam.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਬਿਲਾਇ ॥

nāmu padārthu pāiā chintā gaī bilāi ॥

नामु पदारथु पाइआ चिंता गई बिलाइ ॥

He obtains the treasure of the Naam, and his anxiety is dispelled.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

satiguri miliai nāmu ūpjai tisnā bhukh sabh jāi ॥

सतिगुरि मिलिऐ नामु ऊपजै तिसना भुख सभ जाइ ॥

Meeting with the Guru, the Naam wells up, and his thirst and hunger are completely relieved.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਮੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੧॥

nānak nāmē ratiā nāmō palai pāi ॥1॥

नानक नामे रतिआ नामो पलै पाइ ॥१॥

O Nanak, imbued with the Naam, he gathers in the Naam. ||1||