ਗੁਰ ਸਿਖੀ ਗੁਰ ਸਿਖ ਸੁਣ ਅੰਦਰ ਸਿਆਣਾ ਬਾਹਰ ਭੋਲਾ॥

ਗੁਰ ਸਿਖੀ ਗੁਰ ਸਿਖ ਸੁਣ ਅੰਦਰ ਸਿਆਣਾ ਬਾਹਰ ਭੋਲਾ॥

gur sikhī gur sikh suṇ andar siāṇā bāhar bhōlā॥

गुर सिखी गुर सिख सुण अंदर सिआणा बाहर भोला॥

Listening to the teachings of the Guru, the Sikh becomes wise internally though apparently he looks a simpleton.

ਸ਼ਬਦ ਸੁਰਤਿ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਵਿਣ ਗੁਰ ਸਬਦ ਨ ਸੁਣਈ ਥੋਲਾ॥

shabad surti sāvdhān hō viṇ gur sabad na suṇaī thōlā॥

शबद सुरति सावधान हो विण गुर सबद न सुणई थोला॥

He with full care keeps his consciousness attuned to the Word and listens to nothing except the words of Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖਣਾ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਅੰਨਾ ਪੋਲਾ॥

satigur darshan dēkhṇā sādh saṅgat vic annā pōlā॥

सतिगुर दरशन देखणा साध संगत विच अंना पोला॥

He beholds the true Guru and without the company of the saints feels himself blind and deaf.

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਗੁਰ ਸ਼ਬਦ ਲੈ ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਚੁਪ ਚਲੋਲਾ॥

vāhigurū gur shabad lai piram piālā chup chalōlā॥

वाहिगुरू गुर शबद लै पिरम पिआला चुप चलोला॥

The Guru's word he receives is Vahiguru, the wondrous Lord, and remains silently immersed in delight.

ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਪਾਖਾਕ ਹੋਇ ਚਰਨ ਧੋਇ ਚਰਣੋਦਕ ਝੋਲਾ॥

pairīṃ pai pākhāk hōi charan dhōi charṇōdak jhōlā॥

पैरीं पै पाखाक होइ चरन धोइ चरणोदक झोला॥

He bows on the feet and becoming (humble) like dust goes on quaffing the nectar of the feet (of the Lord).

ਚਰਣ ਕਵਲ ਚਿਤ ਭਵਰ ਕਰ ਭਵਜਲ ਅੰਦਰ ਰਹੈ ਨਿਰੋਲਾ॥

charaṇ kaval chit bhavar kar bhavjal andar rahai nirōlā॥

चरण कवल चित भवर कर भवजल अंदर रहै निरोला॥

He remains involved like black bee in the lotus feet (of the Guru) and thus living in this world ocean remains unsmeared (by its water and dust).

ਜੀਵਣ ਮੁਕਤਿ ਸਚਾਵਾ ਚੋਲਾ ॥੧੭॥

jīvaṇ mukti sachāvā chōlā ॥17॥

जीवण मुकति सचावा चोला ॥१७॥

His is life of a liberated one during the life on earth i.e. he is a jivanmukt'.