ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਪਤੰਗ ਜਿਉ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਵੈ॥

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਪਤੰਗ ਜਿਉ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਵੈ॥

darsanu dēkhi pataṅg jiu jōtī jōti samāvai॥

दरसनु देखि पतंग जिउ जोती जोति समावै॥

Beholding the flame (of the lamp), as the moth mingles with the flame and

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵ ਮਿਰਗ ਜਿਉ ਅਨਹਦ ਲਿਵ ਲਾਵੈ॥

sabad surti liv mirag jiu anhad liv lāvai॥

सबद सुरति लिव मिरग जिउ अनहद लिव लावै॥

Deer absorbs its consciousness in the melodious Word, likewise in the river of holy congregation,

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਵਿਚਿ ਮੀਨੁ ਹੋਇ ਗੁਰਮਤਿ ਸੁਖ ਪਾਵੈ॥

sādhsaṅgti vichi mīnu hōi gurmati sukh pāvai॥

साधसंगति विचि मीनु होइ गुरमति सुख पावै॥

The Sikh becoming fish and adopting the way of the wisdom of the Guru, enjoys the life.

ਚੲਣ ਕਵਲ ਵਿਚਿ ਭਵਰੁ ਹੋਇ ਸੁਖ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਵੈ॥

chaṇ kaval vichi bhavru hōi sukh raiṇi vihāvai॥

चॲण कवल विचि भवरु होइ सुख रैणि विहावै॥

By becoming black bee of the lotus feet (of the Lord), the Sikh spends his night ecstatically.

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਨ ਵਿਸਰੈ ਬਾਬੀਹਾ ਧਿਆਵੈ॥

gur updēs na visrai bābīhā dhiāvai॥

गुर उपदेस न विसरै बाबीहा धिआवै॥

He never forgets the teaching of the Guru and repeats it as the rainbird does in the rainy season.

ਪੀਰ ਮੁਰੀਦਾਂ ਪਿਰਹੜੀ ਦੁਬਿਧਾ ਨਾ ਸੁਖਾਵੈ ॥੧੪॥

pīr murīdāṃ pirhaṛī dubidhā nā sukhāvai ॥14॥

पीर मुरीदां पिरहड़ी दुबिधा ना सुखावै ॥१४॥

The love between the Guru and the disciple is such that they do not like the sense of duality.