ਭਲਾ ਬੁਰਾ ਸੈਸਾਰ ਵਿਚਿ ਜੋ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ॥

ਭਲਾ ਬੁਰਾ ਸੈਸਾਰ ਵਿਚਿ ਜੋ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ॥

bhalā burā saisār vichi jō āiā tisu sarpar marṇā॥

भला बुरा सैसार विचि जो आइआ तिसु सरपर मरणा॥

The evil and noble exist in this world and whosoever came here, has to die one day.

ਰਾਵਣ ਤੈ ਰਾਮਚੰਦ ਵਾਂਗਿ ਮਹਾਂ ਬਲੀ ਲੜਿ ਕਾਰਣੁ ਕਰਣਾ॥

rāvaṇ tai rāmchand vāṅgi mahāṃ balī laṛi kārṇu karṇā॥

रावण तै रामचंद वांगि महां बली लड़ि कारणु करणा॥

The brave persons like Ravan and Ram also became the cause and doers of wars.

ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਵਸਿ ਕਰਿ ਅੰਤਿ ਅਧਰਮ ਰਾਵਣਿ ਮਨ ਧਰਣਾ॥

jaru jarvāṇā vasi kari anti adharam rāvṇi man dharṇā॥

जरु जरवाणा वसि करि अंति अधरम रावणि मन धरणा॥

Controlling the mighty age, i.e. conquering the time, Ravan adopted evil in his heart (and stole Sita).

ਰਾਮਚੰਦੁ ਨਿਰਮਲੁ ਪੁਰਖੁ ਧਰਮਹੁ ਸਾਇਰ ਪਥਰ ਤਰਣਾ॥

rāmchandu nirmalu purkhu dharmahu sāir pathar tarṇā॥

रामचंदु निरमलु पुरखु धरमहु साइर पथर तरणा॥

Ram was a spotless person and due to his sense of dharma (responsibility), even the stones floated in ocean.

ਬੁਰਿਆਈਅਹੁ ਰਾਵਣੁ ਗਇਆ ਕਾਲਾ ਟਿਕਾ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਹਰਣਾ॥

buriāīahu rāvṇu gaiā kālā ṭikā par tria harṇā॥

बुरिआईअहु रावणु गइआ काला टिका पर त्रिअ हरणा॥

On account of wickedness Ravan went away (was killed) with the stigma of stealing another's wife.

ਰਾਮਾਇਣੁ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਅਟਲੁ ਸੇ ਉਧਰੇ ਜੋ ਆਏ ਸਰਣਾ॥

rāmāiṇu jugi jugi aṭlu sē udhrē jō āē sarṇā॥

रामाइणु जुगि जुगि अटलु से उधरे जो आए सरणा॥

Ramayan (the story of Ram) is ever firm (in the mind of people) and whosoever seeks shelter (in it) goes across (the world ocean).

ਜਸ ਅਪਜਸ ਵਿਚਿ ਨਿਡਰ ਡਰਣਾ ॥੧੮॥

jas apjas vichi niḍar ḍarṇā ॥18॥

जस अपजस विचि निडर डरणा ॥१८॥

Dharma-abiding people earn glory in the world and those who undertake evil adventures get infamy.