ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਕੀ ਮੀਠੀ ॥

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

mājh mahlā 3 ॥

माझ महला ३ ॥

Maajh, Third Mehl:

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਕੀ ਮੀਠੀ ॥

ammrit bāṇī gur kī mīṭhī ॥

अंम्रित बाणी गुर की मीठी ॥

The Nectar of the Guru's Bani is very sweet.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਚਖਿ ਡੀਠੀ ॥

gurmukhi virlai kinai chakhi ḍīṭhī ॥

गुरमुखि विरलै किनै चखि डीठी ॥

Rare are the Gurmukhs who see and taste it.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਬਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੧॥

antri pargāsu mahā rasu pīvai dari sachai sabdu vajāvṇiā ॥1॥

अंतरि परगासु महा रसु पीवै दरि सचै सबदु वजावणिआ ॥१॥

The Divine Light dawns within, and the supreme essence is found. In the True Court, the Word of the Shabad vibrates. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥

hau vārī jīu vārī gur charṇī chitu lāvṇiā ॥

हउ वारी जीउ वारी गुर चरणी चितु लावणिआ ॥

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who focus their consciousness on the Guru's Feet.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satiguru hai ammrit saru sāchā manu nāvai mailu chukāvṇiā ॥1॥ rahāu ॥

सतिगुरु है अंम्रित सरु साचा मनु नावै मैलु चुकावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥

The True Guru is the True Pool of Nectar; bathing in it, the mind is washed clean of all filth. ||1||Pause||

ਤੇਰਾ ਸਚੇ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

tērā sachē kinai antu na pāiā ॥

तेरा सचे किनै अंतु न पाइआ ॥

Your limits, O True Lord, are not known to anyone.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

gur parsādi kinai virlai chitu lāiā ॥

गुर परसादि किनै विरलै चितु लाइआ ॥

Rare are those who, by Guru's Grace, focus their consciousness on You.

ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਾ ਕਬਹੂੰ ਸਚੇ ਨਾਵੈ ਕੀ ਭੁਖ ਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

tudhu sālāhi na rajā kabahūṃ sachē nāvai kī bhukh lāvṇiā ॥2॥

तुधु सालाहि न रजा कबहूं सचे नावै की भुख लावणिआ ॥२॥

Praising You, I am never satisfied; such is the hunger I feel for the True Name. ||2||

ਏਕੋ ਵੇਖਾ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥

ēkō vēkhā avru na bīā ॥

एको वेखा अवरु न बीआ ॥

I see only the One, and no other.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥

gur parsādī ammritu pīā ॥

गुर परसादी अंम्रितु पीआ ॥

By Guru's Grace, I drink in the Ambrosial Nectar.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਹਜੇ ਸੂਖਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੩॥

gur kai sabdi tikhā nivārī sahjē sūkhi samāvṇiā ॥3॥

गुर कै सबदि तिखा निवारी सहजे सूखि समावणिआ ॥३॥

My thirst is quenched by the Word of the Guru's Shabad; I am absorbed in intuitive peace and poise. ||3||

ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗੈ ॥

ratnu padārthu palri tiāgai ॥

रतनु पदारथु पलरि तिआगै ॥

The Priceless Jewel is discarded like straw;

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੈ ॥

manmukhu andhā dūjai bhāi lāgai ॥

मनमुखु अंधा दूजै भाइ लागै ॥

The blind self-willed manmukhs are attached to the love of duality.

ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

jō bījai sōī phalu pāē supnai sukhu na pāvṇiā ॥4॥

जो बीजै सोई फलु पाए सुपनै सुखु न पावणिआ ॥४॥

As they plant, so do they harvest. They shall not obtain peace, even in their dreams. ||4||

ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

apnī kirpā karē sōī janu pāē ॥

अपनी किरपा करे सोई जनु पाए ॥

Those who are blessed with His Mercy find the Lord.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

gur kā sabdu manni vasāē ॥

गुर का सबदु मंनि वसाए ॥

The Word of the Guru's Shabad abides in the mind.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਭੈ ਅੰਦਰਿ ਭੈ ਮਾਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੫॥

andinu sadā rahai bhai andri bhai māri bharmu chukāvṇiā ॥5॥

अनदिनु सदा रहै भै अंदरि भै मारि भरमु चुकावणिआ ॥५॥

Night and day, they remain in the Fear of God; conquering their fears, their doubts are dispelled. ||5||

ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

bharmu chukāiā sadā sukhu pāiā ॥

भरमु चुकाइआ सदा सुखु पाइआ ॥

Dispelling their doubts, they find a lasting peace.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

gur parsādi param padu pāiā ॥

गुर परसादि परम पदु पाइआ ॥

By Guru's Grace, the supreme status is attained.

ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਹਜੇ ਗਾਵਣਿਆ ॥੬॥

antru nirmalu nirmal bāṇī hari guṇ sahjē gāvṇiā ॥6॥

अंतरु निरमलु निरमल बाणी हरि गुण सहजे गावणिआ ॥६॥

Deep within, they are pure, and their words are pure as well; intuitively, they sing the Glorious Praises of the Lord. ||6||

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਵਖਾਣੈ ॥

simriti sāsat bēd vakhāṇai ॥

सिम्रिति सासत बेद वखाणै ॥

They recite the Simritees, the Shaastras and the Vedas,

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥

bharmē bhūlā tatu na jāṇai ॥

भरमे भूला ततु न जाणै ॥

But deluded by doubt, they do not understand the essence of reality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਏ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੭॥

binu satigur sēvē sukhu na pāē dukhō dukhu kamāvṇiā ॥7॥

बिनु सतिगुर सेवे सुखु न पाए दुखो दुखु कमावणिआ ॥७॥

Without serving the True Guru, they find no peace; they earn only pain and misery. ||7||

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੈ ਕੋਈ ॥

āpi karē kisu ākhai kōī ॥

आपि करे किसु आखै कोई ॥

The Lord Himself acts; unto whom should we complain?

ਆਖਣਿ ਜਾਈਐ ਜੇ ਭੂਲਾ ਹੋਈ ॥

ākhṇi jāīai jē bhūlā hōī ॥

आखणि जाईऐ जे भूला होई ॥

How can anyone complain that the Lord has made a mistake?

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੭॥੮॥

nānak āpē karē karāē nāmē nāmi samāvṇiā ॥8॥7॥8॥

नानक आपे करे कराए नामे नामि समावणिआ ॥८॥७॥८॥

O Nanak, the Lord Himself does, and causes things to be done; chanting the Naam, we are absorbed in the Naam. ||8||7||8||