ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥

ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥

āsāṛu bhalā sūrju gagni tapai ॥

आसाड़ु भला सूरजु गगनि तपै ॥

The month of Aasaarh is good; the sun blazes in the sky.

ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥

dhartī dūkh sahai sōkhai agni bhakhai ॥

धरती दूख सहै सोखै अगनि भखै ॥

The earth suffers in pain, parched and roasted in the fire.

ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥

agni rasu sōkhai marīai dhōkhai bhī sō kirtu na hārē ॥

अगनि रसु सोखै मरीऐ धोखै भी सो किरतु न हारे ॥

The fire dries up the moisture, and she dies in agony. But even then, the sun does not grow tired.

ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥

rathu phirai chhāiā dhan tākai ṭīḍu lavai mañjhi bārē ॥

रथु फिरै छाइआ धन ताकै टीडु लवै मंझि बारे ॥

His chariot moves on, and the soul-bride seeks shade; the crickets are chirping in the forest.

ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥

avagaṇ bādhi chalī dukhu āgai sukhu tisu sāchu samālē ॥

अवगण बाधि चली दुखु आगै सुखु तिसु साचु समाले ॥

She ties up her bundle of faults and demerits, and suffers in the world hereafter. But dwelling on the True Lord, she finds peace.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥

nānak jis nō ihu manu dīā marṇu jīvṇu prabh nālē ॥8॥

नानक जिस नो इहु मनु दीआ मरणु जीवणु प्रभ नाले ॥८॥

O Nanak, I have given this mind to Him; death and life rest with God. ||8||