ਆਪੇ ਦੈਤ ਲਾਇ ਦਿਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਆਪੇ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

bhairau mahlā 3 ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairao, Third Mehl:

ਆਪੇ ਦੈਤ ਲਾਇ ਦਿਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਆਪੇ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥

āpē dait lāi ditē sant janā kau āpē rākhā sōī ॥

आपे दैत लाइ दिते संत जना कउ आपे राखा सोई ॥

The Lord Himself makes demons pursue the Saints, and He Himself saves them.

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ਤਿਨ ਮਨਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

jō tērī sadā sarṇāī tin mani dukhu na hōī ॥1॥

जो तेरी सदा सरणाई तिन मनि दुखु न होई ॥१॥

Those who remain forever in Your Sanctuary, O Lord - their minds are never touched by sorrow. ||1||

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥

jugi jugi bhagtā kī rakhdā āiā ॥

जुगि जुगि भगता की रखदा आइआ ॥

In each and every age, the Lord saves the honor of His devotees.

ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤਰਪਣੁ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dait putru prahlādu gāitrī tarpaṇu kichhū na jāṇai sabdē mēli milāiā ॥1॥ rahāu ॥

दैत पुत्रु प्रहलादु गाइत्री तरपणु किछू न जाणै सबदे मेलि मिलाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Prahlaad, the demon's son, knew nothing of the Hindu morning prayer, the Gayatri, and nothing about ceremonial water-offerings to his ancestors; but through the Word of the Shabad, he was united in the Lord's Union. ||1||Pause||

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਦੁਬਿਧਾ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

andinu bhagti karahi din rātī dubidhā sabdē khōī ॥

अनदिनु भगति करहि दिन राती दुबिधा सबदे खोई ॥

Night and day, he performed devotional worship service, day and night, and through the Shabad, his duality was eradicated.

ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥੨॥

sadā nirmal hai jō sachi rātē sachu vasiā mani sōī ॥2॥

सदा निरमल है जो सचि राते सचु वसिआ मनि सोई ॥२॥

Those who are imbued with Truth are immaculate and pure; the True Lord abides within their minds. ||2||

ਮੂਰਖ ਦੁਬਿਧਾ ਪੜ੍ਹਹਿ ਮੂਲੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

mūrakh dubidhā paṛhhi mūlu na pachhāṇhi birthā janmu gavāiā ॥

मूरख दुबिधा पड़्हहि मूलु न पछाणहि बिरथा जनमु गवाइआ ॥

The fools in duality read, but they do not understand anything; they waste their lives uselessly.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਦੁਸਟੁ ਦੈਤੁ ਚਿੜਾਇਆ ॥੩॥

sant janā kī nindā karahi dusṭu daitu chiṛāiā ॥3॥

संत जना की निंदा करहि दुसटु दैतु चिड़ाइआ ॥३॥

The wicked demon slandered the Saint, and stirred up trouble. ||3||

ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਡਰੈ ਨ ਕਿਸੈ ਦਾ ਡਰਾਇਆ ॥

prahlādu dubidhā na paṛai hari nāmu na chhōḍai ḍarai na kisai dā ḍarāiā ॥

प्रहलादु दुबिधा न पड़ै हरि नामु न छोडै डरै न किसै दा डराइआ ॥

Prahlaad did not read in duality, and he did not abandon the Lord's Name; he was not afraid of any fear.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਾ ਦੈਤੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ॥੪॥

sant janā kā hari jīu rākhā daitai kālu nēṛā āiā ॥4॥

संत जना का हरि जीउ राखा दैतै कालु नेड़ा आइआ ॥४॥

The Dear Lord became the Savior of the Saint, and the demonic Death could not even approach him. ||4||

ਆਪਣੀ ਪੈਜ ਆਪੇ ਰਾਖੈ ਭਗਤਾਂ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥

āpṇī paij āpē rākhai bhagtāṃ dēi vaḍiāī ॥

आपणी पैज आपे राखै भगतां देइ वडिआई ॥

The Lord Himself saved his honor, and blessed his devotee with glorious greatness.

ਨਾਨਕ ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਅੰਧੈ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥੧੧॥੨੧॥

nānak harṇākhsu nakhī bidāriā andhai dar kī khabri na pāī ॥5॥11॥21॥

नानक हरणाखसु नखी बिदारिआ अंधै दर की खबरि न पाई ॥५॥११॥२१॥

O Nanak, Harnaakhash was torn apart by the Lord with His claws; the blind demon knew nothing of the Lord's Court. ||5||11||21||